Türkiye’de din eğitiminde geç kalmışlık ve yeni yönelimler : sosyolojik bir analiz

Abstract

Bu çalışmada Türkiye’deki din eğitimi süreci incelenirken tarihi arka planınbüyük ölçüde tartışma zemini oluşturduğu gözlenmiş; Türkiye’de din eğitiminin siyasive ideolojik bakış açısından etkilendiği ortaya konmuştur. Bununla beraber, Türkiye’dedin eğitimi alanında bir gecikme yaşandığı tespit edilmiş ve bu durumun nedenleriincelenmiştir. Böylece Türkiye’de din eğitiminde geç kalmışlık kavramsallaştırması ilkkez çalışmamız çerçevesinde teklif edilmiştir.Türkiye’de son on yıllarda gözlenen gelişmelere ek olarak Orta sınıflaşantoplumsal kesimlerin, din eğitimi sahasında yaşanan geç kalmışlığa cevap aradığı ve bumaksatla yeni arayışlara yöneldiği ve alternatif eğitim modellerini din eğitimi sahasınauygulama girişiminde bulunduğu görülmüştür. Bu bağlamda, çalışmamız nitel bir tasviriçalışma olarak Türkiye’de din eğitimi alanında yaşanan gecikmeyi ve bu gecikmeyekarşılık son yıllarda verilen cevapları analiz etmekte ve genel eğitim alanına uygulananmodellerden ikisinin (Uluslararası Bakalorya Montessori Eğitim Felsefesi)din eğitimine uyarlanma çabalarına dikkat çekmektedir.

While inspecting the process of religious education in Turkey through this study,it has been observed that the historical background of it has always had matter ofdebates. The religious education in Turkey has been found to be influenced by thepolitical and ideological perspectives. Additionally, it is observed that there has been adelay in the religious education and the reasons of this delay are investigated. Thus, theconceptualization of the term “belatedness of the religious education in Turkey” hasbeen asserted for the first time through this study. In addition to the developments observed in last ten years, it is discovered thatthe outgrowth of middle class of the society has been in search of the remedies for thebelatedness of religious education by heading towards new quests and attempting toapply new educational methodologies on the arena of religious education. To thisrespect, this qualitative and descriptive study has analyzed the belatedness of religiouseducation in Turkey together with the latest responses given to this belatedness and alsoby drawing the attention to the attempts to adapt two of the general educational models (International Baccalaureate and Montessori Philosophy of Education ) to the religiouseducation.