Ticari defterlerin delil niteliği

Abstract

Türk Ticaret Kanunu, 1 Ocak 1957 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Ticari defterlere İlişkin hükümler ise 1 ocak 1958 tarihinden itibaren uygulamaya başlanmıştır. Ticaret Hukukunun konusu genel anlamda ticarettir. Ticaretse düzenli bir çalışma, planlı ve iktisadi hareket etmeyi gerektirir. Bu da tacirinin mali durumu hakkında kesin ve doğru bilgiler bilinmesi demektir. Düzenli tutulan defterler ve muhasebe sistemi sayesinde bu gerek yerine getirilebilir. Ticari defterler, uzun yıllar Ticaret Hukuku içinde incelenmiştir. Fakat zamanla Muhasebe Hukuku .Sermaye Piyasa Hukuku, Bankalar Hukuku alanına da taşmıştır. Çalışmamızda ticari defterler sadece Türk Ticaret Yasası açısından ele alınmıştır. Konuyu dört bölüm halinde açıkladık: Birinci bölümde; defter tutulmasına ilişkin gene! esaslar incelendi. Bu çerçevede defter tutma yükümüne sahip olanlar, tutulması gerekli defterler, defterlerin saklanması, ziyaı ve defterlerin incelenmesi yer almıştır. İkinci bölümde; delil nitelikleri ön plana çıkarılmış, lehe ve aleyhe delil olma durumu ayrı ayrı açıklanmıştır. Üçüncü bölümde HUMK'un delillere ilişkin genel hükümleriyle bağlantı kurularak ticari defterlerin bu deliller arasındaki yeri irdelenmiştir. Dördüncü bölümde Ticaret Kanunu değişiklik çalışmalarıyla ilgili görüş ve önerilere yer verilmiştir. Her konu hakkında Yargıtay kararlarına yer verilerek teoriyle uygulama birleştirilmiş, tartışmalı hususlarda genel olarak doktriner görüşlere de yer verilmiştir. Amacımız; TTK'da düzenlenen ticari defterleri, ana hatlarıyla belirlemek ve ispat hukuku.açısından özelliklerini uygulamayla birlikte ortaya koymaktır.

Turkish Commercial Code was enacted on January 1, 1957. Provisions as regards commercial books was started to be implemented as from January 1, 1957. Subject of Turkish Commercial Law is commerce (or trade) in general. Commerce, on the other hand, requires a regular labor, and planned and economic activity, which means that precise and correct information is required about the financial status of the merchant. This requirement can be met by regularly-kept books and accounting system. Commercial books have been examined within the framework of Commercial Law for many years. But, over time, it was moved also to Accounting Law, Capital Market Law and Banking Law. Our study discusses the commercial books only in terms of Turkish Commercial Code. We have examined the topic under four sections: The first section reviews the general principles governing bookkeeping. This discussion involved reviewing those who are liable to keep books, books required to be kept, maintenance of books, loss of books and auditing of books. The second section quality of evidence is highlighted, and favorable and unfavorable evidence is explained separately. The third section discusses the provisions of Code of civil Procedures (HMUK) relevant to evidences and position of commercial books among such evidences. The fourth section includes views and suggestions relating to studies on amendments to Commercial Code. Supreme Court decisions were cited about each subject, thereby theory and practice are combined. Controversial issues are given with doctrinaire views in general. Our purpose is to outline the commercial books regulated under Turkish Commercial Code and describe their characteristics in terms of evidence law along with their practice