Ötekilerin görsel temsili ve uzun süreli belgesel fotoğraf çalışmaları

Abstract

Bu çalışma, insan onuru, kırılganlık ve ötekileştirme kavramları bağlamında uzun süreli belgesel fotoğraf çalışmalarını konu almaktadır. Çalışmanın temel sorusu, her dakikada 2.3 milyon fotoğrafın çekildiği bir çağda, kırılgan grupların ve ötekileştirilen kişilerin uzun süreli görsel hikaye anlatıcılığı yoluyla nasıl daha onurlu ve doğru bir şekilde fotoğraflanabileceğidir. İkinci bölümde, insan onuru, ötekileştirme, kırılganlık, kırılgan gruplar kavramları incelenecektir. Üçüncü bölümde, fotoğraf, insan onuru ve ötekileştirme üzerine bugüne kadar yapılan etik tartışmalara yer verilecektir. Dördüncü bölümde fotoğraf tarihinde ötekileri ve kırılgan grupları kimlerin nasıl fotoğrafladığı tartışılacak ve fotoğraf endüstrisindeki eşitsizlikler sorgulanacaktır. Beşinci bölümde ise bu tarzda üretim yapan fotoğrafçılarla yapılan görüşmeler neticesinde belli başlı projeler incelenerek, uzun dönem belgesel fotoğraf projelerinin ötekileştirilen kişilerin ve toplulukların görsel temsilinde ne gibi roller oynayabileceği değerlendirilecektir. Bu bölümde, fotoğrafçıların alanda ve endüstride ne gibi zorluklarla karşılaştığı da tartışılacaktır.

This study focuses on long-term documentary photography and the visual representation of vulnerable and marginalised communities. The main question of the study is how more vulnerable and marginalized people can be photographed more dignity and accuracy through long-term visual storytelling in an era where 2.3 million photos are taken every minute. The second chapter of the study will examine the concepts of human dignity, vulnerability, vulnerable groups and marginalisation. In the third chapter we will look at the ethical debates on photography, human dignity and vulnerability. In the fourth chapter, we will discuss who has photographed “the others” throughout the history of photography and we will question the inequalities in the photography industry today. In the fifth chapter, we will discuss what roles long-term documentary photography can play as an alternative medium for a more dignified visual representation of marginalised and vulnerable communities through interviews with the photographers and the examination of their projects. We will also discuss their challenges in the field and in the photography industry.