Türkiye çingenelerinin politikleşmesi ve örgütlenme deneyimleri

Abstract

Türkiye’de Avrupa Birliği’ne uyum sürecinde gerçekleştirilen reformlarla birlikte, örgütlenme özgürlüğünün yasal alanı genişlemiş ve farklı kimliklere yeni ifade alanları açılmıştır. Gerek bu sürecin bir ürünü olarak gündeme gelen imkanlar, gerekse kentsel dönüşüm projeleriyle beraber Çingenelerin yaşam alanının daralması, Çingene kimliği etrafında şekillenen bir örgütlenmeyi teşvik etmiştir. Bu çalışmada, Türkiye’de yerel dernekler üzerinden gerçekleşen Çingene örgütlenmesinin genel seyri incelenmektedir. Bu bağlamda, Avrupa’daki Çingene örgütlerinin genel eğiliminin Çingeneleri etnik bir grup olarak değerlendirmek yönünde olduğu ve bir azınlık kimliğine atıf yaptığı, Türkiye Çingene örgütlerinin ise topluluğu “Türk ulusunun bir parçası” olarak tanımladığı ve bu çerçevede ulusal vatandaşlık haklarının talebi ekseninde şekillenen bir duruş ortaya koyduğu iddia edilmektedir.