Karaciğer kitlelerinin ayırıcı tanısında difüzyon ağırlıklı MRG

Abstract

Amaç: Çalışmamızın amacı, solunum tetiklemeli single-shot echoplanar difüzyon (DW-SS-EPI) magnetik rezonans görüntüleme (MRG) tekniği ile, karaciğer lezyonlarının 'görünür difüzyon katsayısı (ADC)'nı ölçmek ve lezyonların ayırıcı tanısına katkısını araştırmaktır. Hastalar ve Yöntem: Çalışmada 118 hasta ve 134 fokal karaciğer kitlesi [35 kist, 48 hemanjiom, 4 fokal noduler hiperplazi (FNH), 31 metastaz, 14 hepatoselüler karsinom (HCC), 1 fibrolamellar karsinom, 1 kolanjioselüler karsinom; ortalama boyut, 18.4 mm; range 10-140 mm] 1.5 T, solunum tetiklemeli DWSS-EPI MR tekniği ile incelendi (b değerleri: 50, 400, 800 s/mm2). Tanılar karakteristik MR bulguları, histopatolojik veri ve takip görüntülemelerle konuldu. Farklı karakterdeki tüm lezyonların ADC değerleri ayrı ayrı ölçüldü ve lezyonların ayırıcı tanısı için eşik ADC değerleri belirlendi. Bulgular: Ortalama ADC değerleri (x10-3 mm2/s); 2.15, 1.57, 1.16, 1.08, 1.03 olup, sırasıyla kist, hemanjiyom, FNH, metastaz, HCC' ye aittir. Ortalama ADC değerleri, metastazların FNH ve HCC'lerden ayırımı dışındaki tüm lezyonların ayırıcı tanısında anlamlıdır. Eşik ADC değeri 1.20x10-3 mm2/s olarak alındığında, tüm lezyonların % 88,5'inin benign-malign ayırımı yapılabilmiştir. Sonuç: Fokal karaciğer kitlelerinin ayırıcı tanısında, solunum tetiklemeli DW-SS-EPI sekansıyla ölçülen ADC değerleri, ayırıcı tanıda oldukça etkin bir yöntemdir.

Objectives: The purpose of our study was to determine apparent diffusion coefficients (ADCs) of focal liver lesions on the basis of respiratory triggered diffusion-weighted single-shot echo-planar MR imaging (DWI-SS-EPI) sequence and to evaluate whether ADC measurements can be used to characterize lesions. Patients and Methods: One hundred and eighteen patients with 134 focal liver lesions [35 cysts, 48 hemangiomas, 4 focal noduler hyperplasias (FNH), 31 metastases, 14 hepatocellular carsinomas (HCCs), 1 fibrolamellar carsinoma, 1 cholangiocellular carcinoma; mean size 18.4 mm; range 10-140 mm] were examined on a 1.5-T system using respiratory triggered DWI-SS-EPI (b-values: 50, 400, 800 s/mm2). Results: Results were correlated with characteristic MRI findings, histopathologic data and follow-up imagings. The ADCs of different lesion types were compared and lesion differentiation using optimal thresholds for ADCs was evaluated. Mean ADCs (x10-3 mm2/s) were 2.15, 1.57, 1.16, 1.08, 1.03 for cysts, hemangiomas, FNHs, metastases and HCCs, respectively. Mean ADCs differed significantly for all lesion types except metastases, HCCs and FNHs. Overall, 88.5% of lesions were correctly classified as benign or malignant using a treshold value of 1.20x10-3mm2/s Conclusion: Measurements of the ADCs of focal liver lesions on the basis of a respiratory triggered DWI-SS-EPI sequence may constitute a useful supplementary method for lesion characterization.