Romantik ilişkileri olan kadınların psikolojik iyi oluş düzeylerinin yordayıcıları : Empati, cinsel yaşam kalitesi, ilişki istikrarı, tutkulu aşk ve romantik ilişkilerde yakınlık

Abstract

Bu çalışmada romantik ilişki yaşayan kadınların psikolojik iyi oluşlarının empati, cinsel yaşam kalitesi, tutkulu aşk, yakınlık düzeyleri ve ilişkilerindeki istikrarları ile olan ilişkisinin incelenmesi amaçlanmaktadır. 23-45 yaş aralığında olup en az 12 aydır romantik ilişkisi bulunan 415 kadın ile çalışılmıştır. Araştırmada Psikolojik İyi Oluş Ölçeği, Temel Empati Ölçeği (TEÖ), Cinsel Yaşam Kalitesi Ölçeği (CYKÖ-K), İlişki İstikrarı Ölçeği (İİÖ) Tutkulu Aşk Ölçeği ve Romantik İlişkilerde Yakınlık Ölçeği (RİYÖ) kullanılmıştır. Çalışmada kullanılan ölçeklerin analizi için Bağımsız Gruplar t-Testi, Tek Yönlü Varyans Analizi (ANOVA), Pearson Korelasyonel Analizi, Çoklu Doğrusal Regresyon Analizi ve Hiyerarşik Regresyon Analizi kullanılmıştır. Araştırmanın amaçları doğrultusunda ulaşılan analizler sonucunda psikolojik iyi oluşu yordayan değişkenler, ilişki istikrarı ölçeğinin ilişki doyumu alt boyutu, cinsel yaşam kalitesi ve empati olarak sıralanmaktadır. Ayrıca yapılan korelasyon analize göre empati, cinsel yaşam kalitesi, romantik ilişkilerde yakınlık, ilişki doyumu alt boyutu ve bağlanım alt boyutu ile psikolojik iyi oluş pozitif yönde anlamlı ilişkili bulunmuştur. Psikolojik iyi oluş, empati, cinsel yaşam kalitesi, ilişki istikrarı, tutkulu aşk ve romantik ilişkide yakınlık değişkenleri ile demografik değişkenler (eğitim durumu, gelir düzeyi, ilişki durumu, ilişki süresi, çocuk sayısı, çalışma durumu, psikiyatrik tanı bulunma durumu, geçmişte bireysel/ çift psikolojik destek almış olma durumu ve psikiyatrik ilaç kullanım durumu) arasında anlamlı farklılıklar bulunmuştur. Son olarak yapılan hiyerarşik regresyon analiz sonucunda psikolojik iyi oluşu yordayan sosyodemografik değişkenlerinden gelir durumu, çocuk sayısı ve tanı bulunma durumu olarak saptanmıştır. Tüm araştırma bulguları literatürü temel alarak tartışılmıştır ve öneriler sunulmuştur.

In this study, it is aimed to examine the relationship between the psychological well-being of women who have romantic relationships, with factors such as empathy, sexual quality of life, passionate love, intimacy levels and stability in their relationships. The study was conducted with 415 women aged between 23-45 who had a romantic relationship for at least 12 months. In the study, Psychological Well-Being Scale (PWB), Basic Empathy Scale (BES), Sexual Quality of Life Scale (SQLQ-F), Relationship Stability Scale (RSS), Passionate Love Scale (PLS) and Intimacy in Romantic Relationships Scale were used. Independent Groups t-Test, One Way Analysis of Variance (ANOVA), Pearson Correlation Analysis, Multiple and Hierarchical Regression Analysis were used in the study for the analysis of the scales. As a result of the analyzes that made for the purposes of the research, the variables that predict psychological well-being are listed as relationship satisfaction sub-dimension of relationship stability scale, quality of sexual life and empathy. In addition, empathy, quality of sexual life, intimacy in romantic relationships, relationship satisfaction sub-dimension and commitment sub-dimension were found to be positively and significantly correlated with psychological well-being. Significant differences were found interms of demographic variables (education level, income level, relationship status, duration of relationship, number of children, employment status, presence of psychiatric diagnosis, previous individual/ couple psychological support and psychiatric drug use) of psychological well-being, empathy, sexual quality of life, relationship stability, passionate love and romantic intimacy. Finally, as a result of hierarchical regression analysis, sociodemographic variables that predict psychological well-being were determined as income status, number of children and presence of diagnosis. All research findings are discussed based on the literature and recommendations are presented.