Kur’an-ı Kerim’de İstiaze

Abstract

KUR’ÂN-I KERİM’DE İSTİÂZE Bu araştırmada “Kur’an-ı Kerim’de İstiâze” konusu ele alınmıştır. Giriş bölümünde insanın Kur’an-ı Kerim’e göre olumlu ve olumsuz özellikleri kısaca anlatılmıştır. Birinci bölümde istiâze kelimesinin anlamı ve unsurları üzerinde durularak bu kavramla ile ilgili hususlar incelenmiştir. İkinci bölümde ise istiâze kelimesinin kökü olan “el-avz” ve türevlerinin geçtiği ayetler ışığında, şerlerinden kaçınılması için istiâze yapılması emredilen konular ele alınmıştır. Son bölümde de daha açıklayıcı olması bakımından Kur’an-ı Kerim’de bulunan sığınma örneklerinden bazılarına yer verilmiştir. İstiâze maddî, manevî ve ahlakî her türlü tehlikeden beşer üstü bir varlığa sığınmak demektir. Kur’an-ı Kerim sığınılması gereken şerleri sayarken zararlarına binaen en tehlikeli olanları zikrederek bunlardan Allah’a sığınmayı emretmiştir. Bunların başında şeytan, vesvese verenler, gasık, neffasât, haset edenler, mütekebbir, tağut, cehalet ve haksızlık yapmak gelmektedir. İnsan bu şerlerden Allah’a sığındığında aynı zamanda akla gelebilecek bütün şerlerden de sığınmış olur. Böylece dünya ve ahiret mutluluğuna erişir.

The subject of this study is “Invocation in The Quran”. In the Introduction man’s pozitive and negative characteristics considering The Quran have been shortly mentioned. In the First Chapter, the meaning of Invocation (istiaze) and its effect have been studied. In The Second Chapter in the ligth of the versus in which the word (elavz), origin of Invocation (stiaze), and words derived from the word (el-avz) taken place subjects enjoined to refuge from them are discussed. In the Last Chapter some examples in the Quran have been given. Invocation is to seek refuge with superhuman being from every kind of hazards. The Quran has cited the evils from the most dengarous as follows Satan, Whispers, Black Darkness, Envious, Arogant, Ignorance, Unjustice. When people seek refuge with God from these evils, will be pleased in the World and the Hereafter.