Farklı materyaller ile restore edilmiş farklı bağlantı sistemlerine sahip konometrik tek kron restorasyonlarda stres dağılımının 3 boyutlu sonlu elemanlar analizi ile değerlendirilmesi

Abstract

Amaç: Bu çalışmanın amacı fonksiyonel yükler altında konometrik bağlantı sistemine sahip implant üstü konometrik tek kuron restorasyonlarında monolitik translüsent zirkonya seramik (TZI) ve monolitik lityum disilikat cam seramik (LDS) restoratif materyallerinin implant komponentlerindeki ve çevre kemik dokulardaki stres dağılımlarına olan etkisinin üç boyutlu sonlu elemanlar analizi ile değerlendirilmesidir. Gereç ve Yöntem: Maksiller sağ ikinci premolar bölgesine yerleştirilen farklı bağlantı sistemlerine sahip üç implant (AstraTech, Ankylos, Xive Dentsply Implants, İsveç) üzerine uygulanan konometrik abutment ve kep (Conometeric abutment EV ve Conometeric Final Cap, Dentsply Implants, İsveç) ile iki farklı tam seramik materyalinden üretilmiş restorasyonlarda; vertikal ve oblik yükler aklında implant komponentlerinde ve implantı çevreleyen kortikal ve spongiyoz kemik dokusunda ve kuronlarda oluşan stres dağılımları üç boyutlu sonlu elemanlar stres analizi ile değerlendirildi. İstatistiksel değerlendirmede bağımsız örneklem t ve tek yönlü Anova testleri kullanıldı. Bulgular: Belirlenen kritik lokasyonlarda en yüksek stres değerleri LDS materyali için internal düz bağlantıda implant abutment ara yüzeyinde 565,44 MPa olarak oblik 100 N aşamasında meydana gelmiştir. Vidaya ait en yüksek stres değeri bulguları ise morse taper bağlantıda vida geçiş bölgesinde 518, 96 MPa’dır. Kemiğe ait en yüksek değerler ise internal düz bağlantıya sahip grup için oblik 100N kuvvet simülasyonunda kortikal maksimum 65,52/ kortikal minimum -66,28 MPa’dır. Kep yüzeyindeki en yüksek stres internal düz bağlantıya sahip grupta oblik yükleme anında LDS materyalinde gözlenmiştir. Sonuç: İnternal düz bağlantıya sahip grupta kemik yüzeyindeki stres değerlerinin daha yüksek olması ileri dönem kemik yıkımı ihtimalini artması açısından dezavantajıdır. Konik bağlantıya sahip grupta herhangi bir lokasyonda çok yüksek değerler gözlenmemesi ileri dönem başarısı açısından daha umut vaad edicidir.

Objective: The aim of the study is to compare the effect of monolithic translucent zirconia ceramic (TZI) and lithium disilicate glass ceramic (LDS) restorative materials on stress distributions in implant components and surrounding bone tissues in implant-supported conometric single crown restorations with a tapered connection system by using 3D finite element analysis. Material and Method: Restorations produced with two different all-ceramic materials using conometric abutment and cap (Conometeric abutment EV, Conometeric Final Cap, Dentsply Implants, Sweden) on three different implant systems (AstraTech, Ankyloss, Xive, Dentsply Implants, Sweden) were placed in maxillary right second premolar region. 3D finite element analysis was used to examine the distribution of stress in the implant components, in cortical and cancellous bone tissue surrounding implant, and on crowns under vertical and oblique loading. Independent sample t and one-way ANOVA tests were used for the statistical evaluation. Results: In oblique simulation, maximum stress distribution in implant and its components occurred at internal flat connection implant abutment contact (565,44). MPa. Screw's peak stress values were determined to be 518, 96 in transition zone for morse taper conneciton. Cortical maximum and minimum principal stress values were 65,52 MPa/ -66,28 MPa, for internal connection. LDS exhibited greatest surface stress on cap for internal connection. Conclusion: The fact that the stress values on the bone surface are higher in the third group with internal flat connection is a disadvantage in terms of increasing the possibility of bone destruction. High values are not observed in any location in conical connection is more promising terms of future success.