UFRS 9 ve BEKLENEN KREDİ ZARARLARI MODELİ

Abstract

Banka bilançosundaki en önemli varlık kalemi olan kredilerin değerinin doğru belirlenmesi bankacılık sisteminin sağlıklı işleyişi açısından önemlidir. Kredilerin bilançodaki değerinin belirlenmesi de kredi zararları için nasıl ve ne zaman karşılık ayrılacağına bağlıdır. Yakın geçmişte yaşanan finansal kriz çerçevesindeki banka iflasları ve bu iflasların ekonomik bedeli, dikkatleri bir kez daha bu konuya yöneltmiştir. Konuya ilişkin muhasebe standardı UMS 39, kredi zararlarının muhasebeleştirilmesini geciktirerek krizi tetiklediği gerekçesiyle yoğun eleştirilere maruz kalmıştır. Sonuç olarak, Uluslararası Muhasebe Kurulu karşılık ayırma konusunu yeniden ele almak zorunda kalmış ve UMS 39'un yerine yeni bir standart geliştirmiştir. UFRS 9 olarak anılan bu standart 2018 yılında yürürlüğe girecektir. Bu çalışmada UFRS 9'un yeni değer düşüklüğü yaklaşımı olarak adlandırabileceğimiz beklenen kredi zararları modeli değerlendirilecektir.

A correct valuation of loans, the largest asset class on on banks' balance sheets, is critical for the resilience of the banking system. A sound valuation of loans on the balance sheet is closely linked with the provisioning approach adopted as well as its timing. This topic has once more attracted attention with bank failures and their cost to economy during the recent financial crisis. IAS 39, the related accounting standard, has been severely criticized for aggravating the financial crisis by delaying the recognition of loan losses. Finally, the International Accounting Standards Board has been compelled to review the issue of provisioning and thereby developed a new standard, IFRS 9, to replace IAS 39. The new standard is going to be effective in 2018.This paper examines the expected loss approach of IFRS 9 regarding provisioning.