İlkokul çocuklarının medya kullanımında ebeveyn rehberliği ile duygu düzenleme becerileri arasındaki ilişkilerin incelenmesi

Abstract

İlkokul çocuklarının medya kullanımında ebeveyn rehberliği ile duygu düzenleme becerileri arasındaki ilişkilerin incelenmesi stratejileri ile çocukların duygu düzenleme becerileri arasındaki ilişkilerin incelenmesi amaçlanmıştır. Ayrıca, ebeveyn medya rehberliği ve çocukların duygu düzenleme becerilerinin çeşitli demografik değişkenlere göre farklılaşıp farklılaşmadığı da araştırılmıştır. Araştırmanın örneklemini, İstanbul’da belirli bir devlet ilkokulunda öğrenim gören çocukların ebeveynlerinden yüz yüze ve basılı formlar aracılığıyla veri toplanarak ulaşılan toplam 302 kişi oluşturmuştur.. Katılımcıların demografik özellikleri, Demografik Bilgi Formu ile toplanmıştır. Veri toplama araçları olarak; Ebeveyn Medya Rehberliği Ölçeği ve Çocukların Duygu Düzenleme Becerileri Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma, nicel araştırma desenlerinden ilişkisel tarama modeli kapsamında yürütülmüştür. Verilerin analizinde IBM SPSS Statistics 26 kullanılmıştır. Değişkenler arasındaki ilişkileri belirlemek için Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon Analizi ve Doğrusal Regresyon Analizi uygulanmıştır. Demografik değişkenlere göre farklılıkları belirlemek amacıyla Bağımsız Örneklemler için t-Testi ve Tek Yönlü Varyans Analizi (ANOVA) kullanılmıştır. Araştırma bulgularına göre, ebeveyn medya rehberliği stratejilerinden yalnızca aktif rehberlik, çocukların duygu düzenleme becerilerini anlamlı düzeyde yordayan bir değişken olarak bulunmuştur. Kısıtlayıcı ve aşırı koruyucu rehberlik stratejileri ile duygu düzenleme becerileri arasında anlamlı ilişkiler görülmüş olsa da, bu stratejilerin yordayıcı gücü istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır. Ayrıca, aktif rehberlik ile duygu düzenleme becerileri arasında zayıf düzeyde anlamlı bir pozitif ilişki tespit edilmiştir. Medya rehberliği stratejileri cinsiyet, ebeveyn cinsiyeti, ebeveyn yaşı,ekran süresi, ebeveyn ekran süresi, ebeveyn eğitim durumu gibi bazı demografik değişkenlere göre anlamlı düzeyde farklılık göstermiştir. Duygu düzenleme becerileri çocuk ekran süresi değişkenine göre anlamlı düzeyde farklılık göstermiştir. Elde edilen sonuçlar, ebeveynlerin medya kullanımına yönelik rehberlik biçimlerinin, çocukların duygusal gelişimi üzerinde etkili olabileceğini ve özellikle aktif rehberlik stratejisinin bu süreçte belirleyici bir rol oynadığını ortaya koymaktadır.Examining the relationship between parental guidance and emotion regulation skills in elementary school children's media use This study aimed to examine the relationship between parental media guidance strategies and the emotion regulation skills of children in primary school. Additionally, the research investigated whether parental media guidance and children's emotion regulation skills differ based on various demographic variables. The sample of the study consisted of 302 parents whose children attend a public primary school in Istanbul. Data were collected through face-to-face administration of printed questionnaires. The demographic characteristics of the participants were obtained using a Demographic Information Form. The data collection tools included the Parental Media Guidance Scale and the Emotion Regulation Skills Scale for Children. The study was conducted within the framework of a quantitative research design, specifically the correlational survey model. Data were analyzed using IBM SPSS Statistics 26. To examine the relationships between variables, Pearson Product-Moment Correlation Analysis and Linear Regression Analysis were conducted. In order to identify differences based on demographic variables, Independent Samples t-Test and One-Way Analysis of Variance (ANOVA) were used. According to the research findings, among the parental media guidance strategies, only active mediation was found to be a significant predictor of children's emotion regulation skills. Although restrictive and overprotective strategies were found to have significant relationships with emotion regulation skills, their predictive power was not statistically significant. Moreover, a weak but significant positive correlation was identified between active mediation and emotion regulation skills. Media parenting strategies demonstrated statistically significant variations across several demographic variables, including child gender, parental gender, parental age, child screen time, parental screen time, and parental education level. Furthermore, children's emotion regulation skills significantly differed according to their screen time. The findings suggest that parents’ approaches to media guidance may influence their children's emotional development, with active mediation strategies in particular playing a decisive role in this process.