The effect of inner peace on interpersonal peace and styles of managing conflict

Abstract

Bu çalışma iç huzurun kişiler arası huzur ve çatışmayı yönetme tarzları üzerine etkisine odaklanmıştır. Ayrıca, iç huzur ve çatışma yönetme tarzları arasındaki ilişkide kişiler arası huzurun arabulucu rolü de incelenmiştir. İç Huzur kavramı iç uyum ve öz şefkat olmak üzere iki alt boyut ile incelenirken, kişilerarası huzur başkalarıyla olumlu ilişkiler boyutuyla analiz edilmiştir. Çatışma yönetim stilleri de problem çözme, uyma, zorlama, uzlaşma ve kaçınma boyutlarıyla incelenmiştir. Araştırma çeşitli sektörlerde çalışan beyaz yakalı 307 kişi üzerinde uygulanmıştır. Yapılan analizler sonucunda, iç huzurun iç uyum boyutu ile başkalarıyla olumlu ilişkiler arasında pozitif ilişki bulunmuştur. Ayrıca iç huzurun öz-yargılama alt boyutu ile başkalarıyla olumlu ilişkilerin ilişki yetkinliği boyutu ile pozitif ilişki bulunmuştur. Başkalarıyla olumlu ilişkiler boyutu ile problem çözme ve uzlaşma çatışma yönetim stilleri arasında zayıf pozitif ilişki bulunmuştur. İç huzurun iç uyum boyutu ile zorlama çatışma yönetim stili arasında zayıf pozitif ilişki bulunmuştur. İç huzurun öz şefkat boyutundaki öz-sevecenlik alt boyutu ile problem çözme ve uzlaşma stilleri arasında zayıf pozitif; öz-yargılama alt boyutu ile zorlama ve kaçınma stilleri arasında zayıf negatif ilişki bulunmuştur. Son olarak, katılımcıların kişilerarası huzura sahip olma seviyelerinin iç huzur ve çatışma yönetim tarzları arasındaki ilişkide kısmen arabuluculuk rolü olduğu tespit edilmiştir.

There was a weak positive relationship between the self-kindness sub-dimension of the self-compassion and the styles of problem solving and compromising. Further, there was found a weak negative correlation between the self-judgment sub-dimension and the forcing and avoiding styles. Finally, it was determined that the level of participants’ having interpersonal peace partially mediated the relationship among inner peace and conflict handling styles.