The regulation of EU competition law: modernisation and decentralisation through the amendments to regulation No.17/ 62

Abstract

27 September 2000 the Commission adopted Proposal for a Council Regulation on the implementation of the rules on competition laid down in Articles 81 and 82 of the Treaty which, would replace Council Regulation No.17/ 62. On the basis of the reforms proposed, the Commission aimed to modernise the system which was developed in the early 1960s and to bring Community competition policy up to date with the Community realities in the late 1990s. In this thesis, I examine the proposals contained in the Proposed Council Regulation. The proposals have two key features: First, the current authorisation regime for applying Article 81(3) of the EC Treaty would be replaced by a directly applicable system. In the future, Article 81, as a whole would be applied not only by the Commission, but also by national competition authorities and national courts. Second, the day to day enforcement of the Competition Rules would be decentralised. Thus, Member States, through their national competition authorities and courts, would take on a greater share in the enforcement of Community competition law. This is to allow the Commission to focus its resources, on the most serious infringements of Community law. However, the Commission would still have the power to make block exemption regulations, issue notices, take over cases from national authorities and appear as friend of court in proceedings before national courts. It would also play a key role in ensuring a consistent and coherent application of the Competition Rules throughout the European Union.

Bu tezin hazırlanmasındaki amaç, Avrupa Birliği rekabet hukukundaki modernleşme çalışmaları kapsamında, 17/ 62 sayılı tüzük üzerinde yapılması düşünülen değişiklik taslağını inceleyerek avrupa birliği hukuku üzerindeki olası etkilerini tartışmaktır. Avrupa Birliği kurucu anlaşmasının, 81. ve 82. maddelerin uygulanmasıyla ilgili mevcut sistem 1962'de 17 sayılı Tüzük'le kurulmuş olup, o zamandan bu yana esas olarak değişmemiştir. Kısıtlayıcı anlaşmaların kontrolü konusunda 81 (1). madde kapsamındaki yasak sadece Avrupa Komisyonu tarafından değil, ulusal rekabet otoriteleri ve ulusal mahkemelerce de uygulanabilir. Ancak, 81 (3). maddeye dayanarak, bildirilen anlaşmalara muafiyet verme konusunda sadece Komisyon yetkilendirilmiştir. Bu da önceleri, yararlı olan şekilde, oldukça merkezileşmiş bir bildirim ve izin sistemine yol açmıştır. Ancak, artık rekabetin yeterli ölçüde korunmasını sağlamamaktadır. Güncel sistemdeki başlıca eksiklikler, sistemin verimsizliği ve Avrupa Topluluğu rekabet kurallarının uygulanmasına ulusal otoriteler ve mahkemelerin yeterince dahil olmamasıdır. Her iki unsur da rekabetin etkili biçimde korunması üzerinde olumsuz etkiye sahiptir. Yapılan reform çalışmasının esas nedeni budur. Reformun üç temel amacı vardır: Birincisi, etkin rekabeti korumak için, Komisyon'un ve ulusal rekabet otoritelerinin kaynaklarını daha önemli ve sorunlu vakalara yoğunlaştırmasına imkan vermek amacıyla, bildirim ve ön izin sisteminin kaldırılması, ikincisi, ulusal rekabet otoritelerinin ve ulusal mahkemelerin 81. ve 82. maddelerin tamamiyle uygulanmasına katılımı, böylece bu kuralların etki düzeyinin ve caydırıcı etkisinin artması, üçüncüsü, 81(3). maddeyi doğrudan uygulanabilir kılarak tek bir kurallar grubunun uygulanmasını teşvik ederek, Topluluk rekabet hukukunun üstünlüğü kuralının daha fazla etkili olmasıdır. Bu tezde, öncelikle mevcut sistem değerlendirilmiş, üçüncü bölümde ise değişiklik taslağı ayrıntılarıyla incelenerek topluluk içindeki ulusal mahkemeler, ulusal rekabet otoriteleri ve komisyon açısından sonuçları irdelenmiştir.