Infantil dönemde başlayan epilepsilerde etyoloji

Abstract

Amaç: İnfantil dönemde ortaya çıkan epilepsilerde etyolojiyi tanımlamak, semptomatik olgularda altta yatan merkezi sinir sistemi hastalığını belirlemek. Hastalar ve Yöntemler: İlk konvulsiyonları bir ay ile iki yaş arasında başlayan ve epilepsi tanısı alan 174 hastada etyolojik faktörler araştırıldı. Etyolojik gruplar ve bazı klinik özellikler karşılaştırıldı. Bulgular: Ortalama epilepsi başlama yaşı 7.7±6.3 ay idi. Olguların %55.2'si semptomatik, %22.4'ü kriptojenik ve %21.8'i idiyopatik grupta yer aldı. Semptomatik grupta epilepsiye yol açan nedenler arasında pre- ve perinatal faktörler (%35.4), gelişimsel serebral anomaliler (%22.9) ve nörodejeneratif hastalıklar (%12.5) en önemli grupları oluşturmaktaydı. Olguların %24'ü West sendromu tanısı aldı. Sonuç: İnfantil dönem epilepsilerinde en büyük grubu semptomatik olgular oluşturmaktadır. Semptomatik grupta da diffüz serebral hasara yol açan nedenler daha fazla bulunmuştur.

Objectives: To describe the etiology of infantile onset epilepsies and to determine the underlying central nervous disease in symptomatic cases. Patients and Methods: Etiologic factors were investigated in 174 patients with epilepsy, whose seizures appeared between one month and two years of age. Etiologic groups and clinical features were compared. Results: The mean age of onset was 7.7±6.3 months. Etiologies were symptomatic, cryptogenic, and idiopathic in 55.2%, 22.4%, and 21.8% of patients, respectively. Pre- and perinatal factors (35.4%) developmental cerebral anomalies (22.9%), and neurodegenerative diseases (12.5%) were the leading etiologic factors in the symptomatic group. A diagnosis of West syndrome was made in 24%. Conclusion: In infantile onset epilepsies, symptomatic cases account for a major group, of which diseases causing diffuse cerebral damage are the most common.