Dahili yoğun bakım hemşirelerinin iş doyumları ve karşılaştıkları güçlükler

Abstract

DAHİLİ YOĞUN BAKIM HEMŞİRELERİNİN İŞ DOYUMLARI VE KARŞILAŞTIKLARI GÜÇLÜKLER Bu çalışma; Kocaeli ili sınırları içerisinde dahili yoğun bakım servislerinde çalışan hemşirelerin karşılaştıkları güçlükleri ve iş doyumlarını belirlemek amacıyla tanımlayıcı ve ilişkilendirici olarak yapıldı. Verilerin toplanmasında, hemşirelerin sosyo-demografik özelliklerini tanımlamak için “Tanıtım Formu”, karşılaştıkları güçlükleri belirlemek için “Örgütsel Stres Kaynakları Ölçeği” ve iş doyumunu değerlendirmek için “İş Doyumu Ölçeği” kullanıldı. Verilerin değerlendirilmesinde, Student t testi, tek yönlü varyans analizi, Mann-Whitney U testi, Kruskall-Wallis tek yönlü varyans analizi, Pearson korelasyon analizi ve Spearman sıra korelasyon analizi kullanıldı. Araştırmaya katılan 65 yoğun bakım hemşiresinin yaş ortalamasının 25.82±4.53 yıl ve %93.9’unun kadın olduğu belirlendi. Hemşirelerin iş stresleri puanları ortalamanın üzerindeydi (191.5±33.7). Medeni durum, mesleği seçme nedeni, görev, yetki ve sorumlulukların belli olma durumları ve iş güvenceleri açısından iş stresleri puanları arasında anlamlı fark bulundu. İş streslerinin, iş doyumu alt boyutlarından rekabet, başarı duygusu, iş kontrolü, iş yükü, inisiyatif kullanımı, karar verme-yargılama, işin sonucunu görme ve işi sevme boyutlarında etkili olduğu belirlendi. Hemşirelerde en fazla iş doyumun hastaya ait hedefler ve işi sevme boyutlarında, en fazla doyumsuzluğun ise sorumluluk, insanlarla tanışma-arkadaşlık ve iş yükü boyutlarında olduğu belirlendi. Hemşirelerin iş doyumlarının, cinsiyet, eğitim durumu, iş güvencesi, mesleği seçme nedeni, iş yerindeki konumu ve sağlık sorunu sahibi olma durumlarından etkilendiği belirlendi. Yoğun bakım hemşirelerinin iş doyumlarını arttırmak için örgütsel rahatsızlık ve örgütsel stres kaynaklarının azaltılması önerildi. THE JOB SATISFACTION AND THE DIFFICULTIES THAT THE NURSES COME ACROSS IN INTERNAL INTENSIVE CARE UNIT This study was performed as descriptive and connectional to determine the job satisfaction and the difficulties that the nurses come across while working in internal intensive care units in Kocaeli. “A Recognition Form” to describe the socio-demographical characteristics of nurses; a scale called “Organizational Stressors” to determine the difficulties that the nurses come across and a “Job Satisfaction Form” to evaluate their satisfaction in profession were applied in the process of collecting data. In the evaluation process of the data, Student-t test, one-way analysis of variance (ANOVA), Mann Whitney-U test, Kruskal-Wallis one-way analysis of variance, Pearson correlation coefficient and Spearman correlation coefficient were used. The average age of the 65 nurses who joined the research was 25.82±4.53 year and %93.9 of them was women. The points of the nurses for occupational stressors were above the average (191.5±33.7). The occupational stressors pointed differ remarkably among the nurses when some points such as marital status, the reasons why they had chosen the occupation, the responsibilities, complexity about the clarity of duty and job assurance were taken into consideration. The occupational stressors were observed to have certain effects on the sub-branches of job satisfaction such as feeling competition, the job control, the burden of responsibility, using the initiative, deciding and judging process, to see the result of the job and the love of the job. The highest job satisfaction was found about the responsibility, aims about looking after the patients and loving the job, and the lowest job satisfaction was found about meeting people-socializing, hard working and job control. It was offered to lessen the sources of organizational discomfort and organizational stressors to improve job satisfaction of the nurses.