Kan kültürlerinden izole edilen staphylococcus aureus köklerinde sıvışık örtü (slime) üretiminin fenotipik ve genotipik olarak saptanması

Abstract

KAN KÜLTÜRLERİNDEN İZOLE EDİLEN STAPHYLOCOCCUS AUREUS KÖKENLERİNDE SIVIŞIK ÖRTÜ (SLİME) ÜRETİMİNİN FENOTİPİK VE GENOTİPİK OLARAK SAPTANMASI Adı ve Soyadı: Özgür ASLAN Danışman Adı: Prof. Dr. Funda BABACAN ksek Lisans krobiyoloji Ve Klinik Mikrobiyoloji

Bakteri ve konak hücre ya da biyomateryaller arasındaki aderensin sağlanmasında bakterinin en dışında yer alan sıvışık örtü (slime) oldukça önemli rol oynamakta olup, bakterinin konak hücreye invazyonunu belirgin şekilde arttırmaktadır. Sıvışık örtü üretiminin klinikte sorunlara yol açtığı başlıca bakteri türlerinden biri olan Staphylococcus epidermidis'te, bu üretimin genetik kontrolünde intersellüler adezin (ica) operonunda yer alan iki genin (icaA ve icaD), çevre faktörlerinin de etkisiyle aktive olmasının önemli bir rol oynadığı bilinmektedir. Son yıllarda Staphylococcus aureus'ta da bu gen bölgesinin, sıvışık örtü üretiminde rol oynadığı gösterilmiştir. Bu çalışmada kan kültürlerinden izole edilen 100 S. aureus kökeninde sıvışık örtü üretimi; fenotipik olarak Kongo kırmızılı agar (KKA), esası Triptik soy buyyon (TSB) olan ve değişik miktarlarda glikoz, EDTA ve ferrik sitrat içeren 4 farklı besiyeri kullanılarak; genotipik olarak ise icaA (iki farklı primer kullanılarak) ve icaD genleri PCR ile araştırılmıştır. Fenotipik olarak sıvışık örtü üretiminin en sık görüldüğü besiyeri, demir oranı azaltılmış TSB olup, 45 kökenin bu ortamda sıvışık örtü ürettiği saptanmıştır. Genotipik olarak tüm kökenlerde icaD varlığı bulunmuştur. Sadece 4 kökende icaA geni pozitifliği, icaA 103 bp primeri ile gösterilmiştir. icaA 188 bp primeri kullanıldığında ise hiçbir kökende icaA geni varlığı tespit edilememiştir. Elde ettiğimiz sonuçlara göre, S. aureus kökenlerinde fenotipik olarak sıvışık örtü üretiminde kullanılacak en iyi yöntemin demir oranı azaltılmış TSB besiyeri olduğunu söyleyebiliriz. Ancak genotipik bulgularımız, fenotipik bulgularla uyum göstermediği gibi, literatürde sıvışık örtü üretiminin icaA ve icaD'nin birlikte aktivasyonuyla arttığını ileri süren çalışmalarla da uyumsuzluk göstermiştir. Bu durum, icaA primerlerinin, esas olarak S. epidermidis'e özgün olmasından kaynaklanabileceği gibi, son zamanlarda sıvışık örtü üretiminden sorumlu olduğu ileri sürülen bir başka genin (Bap geni) kökenlerimizde var olabileceğini de düşündürmektedir. PHENOTYPIC AND GENOTYPIC DETECTION OF SLIME PRODUCTION IN STAPHYLOCOCCUS AUREUS STRAIN ISOLATED FROM BLOOD CULTURES SUMMARY Slime production is one of the major factors in the adherence of bacterial cells to the host cells and biomaterials and causes significant increase in the invasion of bacteria. It has been shown that slime production is under the genetic control of ica operon in slime producing S. epidermidis strains and the activation of two genes (icaA and icaD), in this operon by the effects of environmental factors leads to increased amounts of slime production. Recent reports have also shown that these genes also exist in S. aureus strains and they play an important role in their slime production. In this study, we investigated the slime production of 100 blood culture isolates of S. aureus. Congo red agar (CRA) and several modifications of Tryptic soy broth (TSB) containing different amounts of glucose, EDTA and ferric citrate were used for phenotypic detection of slime production. For genotypic detection, PCR was performed and icaA and icaD genes were investigated by using two different primers for icaA and one primer for icaD. Phenotypically, iron restricted TSB was the only medium in which the slime production were mostly seen and 45 strains were found to be slime positive in this medium. icaD gene was detected in all strains. However, icaA gene was only found in 4 strains with icaA 103 bp primer. We could not detect icaA gene in all of the strains when PCR was performed with icaA 188 bp primer. In conclusion, iron restricted TSB medium seems to be a reliable method for the phenotypic detection of slime production in S. aureus. However, our genotypic results are not in agreement with both phenotyping results and with the litarature that state the activation of both icaA and icaD genes are required for slime production in S. aureus. Because the primers we used in the PCR test were specific for S. Epidermidis, they may not be able to amplify the genes of S. aureus. On the other hand as noted recently, another gene, Bap, may be responsible from the slime production in our isolates.