1960-1980 yılları arasında karayolu ulaşımının gelişmesi

Abstract

1960–1980 YILLARI ARASINDA KARAYOLU ULAŞIMININ GELİŞMESİ Ulaşım, “kişilerin ve malların yer ve zaman faydası sağlamak üzere ekonomik, hızlı ve güvenli yer değişmesi” olarak tanımlanabilir. Bu bağlamda; ulaştırma alt sistemlerinin birbirine karşı üstünlüklerinin birbirini tamamlayacak şekilde kullanılması ile yapılacak fayda ülke genelinde katma değer oluşumuna büyük katkılar sağlayacaktır. Cumhuriyet’in ilanı ile başlayan ulaştırma hamlesi ve politikaları,1963 yılında planlı kalkınma dönemine geçişle birlikte kalkınma planlarında yer almaya başlamıştır. Ülkemizde ulaştırma sektörleri içerisinde demiryolları, denizyolları ve havayolları ihmal edilerek karayolu ağırlıklı bir politika izlendiği belirgindir. Bu araştırma’da Türkiye’deki karayolları ulaşım sisteminin 1960–1980 yılları arasındaki tarihsel süreç içerisinde genel bir değerlendirmesi yapılarak sorunlar ortaya konmakta ve çözüm önerileri sunulmaktadır.

THE POLİTİCS OF HİGHWAYS BETWEEN 1960–1980 İN TURKEY Transportation can be defined as moving of goods and people economically, safely and fast in order to provide time and location related benefits. The use of sub-systems of transportation in a complementary fashion will add value to the country. Transportation-related developments and policies that had originated with the foundation of the Turkish Republic continued strongly after 1963 when the republic initiated a plan of further development. In Turkey, it is observed that not as much attention is given to the development of railways, airways and maritime lines as it is given to the development of public highways. In this research study, general highway-related problems and issues that occurred between 1960 and 1980 in Turkey are investigated, and suggestions are presented based on the results of this investigation.