Publication: İngilizce öğretiminde konu ve iş odaklı yaklaşımların uygulanmasına ilişkin bir alan çalışması= (Content-task based approach in english language teaching: a study)
Abstract
Bu çalışmada içerik ve konu odalı İngilizce öğretme yöntemleri Bilgi Üniversitesi’nde gerçekleştirilen bir alan çalışması ve öncesinde sunulan literatür tarama çalışması ile ele alınmaktadır. Yabancı dil eğitimi son yirmi-otuz yılda uzun yol katetmiş ve dil eğitimindeki ağırlık biçimden içeriğe doğru bir değişiklik geçirmiştir. Bu çalışmada, yabancı dil eğitimi konusundaki çeşitli metodlara ve yaklaşımlara baktıktan sonra, yakın zamanlarda ortaya çıkmış üç yaklaşım üzerinde duracağız. Bunlar, içerik odaklı tema odaklı, ve görev odaklı yaklaşımlardır. Bu yaklaşımlarda farklı metodlar uygulansa da temellerindeki ortak fikir şudur: Dil başlıbaşına bir amaç değil, araçtır. Bu nedenle, yabancı dil öğretiminde doğal ortamlar yaratılması gerektiğini savunurlar. İçerik odaklı eğitimin temel gerekçesi dil ediniminin ancak içeriğin kavranmasıyla gerçekleşeceğidir. Görev odaklı eğitim de içeriğin yerini anlam alır, ve benzer bir biçimde anlamı çözmeye çalışmanın ve görevi tamamlamanın dil edinimini sağlayacağı savunulur. Daha az biçim-odaklı bir yaklaşımın gerektiği açık olsa da, anlam ya da içerik odaklı bir yaklaşımın dil edinimini hızlandıracağı iddiası somut destekten yoksundur. Dil edinimini sağlamak için bu yaklaşımlara biçimin ne kadar dahil edilmesi gerektiği konusu muğlaktır. Çalışmada bu sorunlar literatür taraması bölümünde ele alınacaktır. Bu yaklaşımlar etrafındaki tartışmaların ve önerilen çözümlerin yanısıra bunların birleştirilme olanaklarına da değinilecektir. Son olarak ise Bilgi Üniversitesi
hazırlık sınıfı öğrencileri ve öğretmenleri üzerinde tema-odaklı yaklaşım programının etkinliğine ilişkin bir alan çalışması uygulaması irdelenmiştir. İçerik-odaklı yaklaşımın bir parçası olan tema-odaklı yaklaşımın öğrenciler ve öğretmenlerce ne ölçüde benimsendiği; benimsenmediği noktaların neden kaynaklandığı gibi noktalara bu bölümde değinilmiştir. Bu çalışmada varılan temel noktalar içerik ve konu odaklı metodolojinin İngilizce öğretiminde hem öğretmenler hem de öğrencilerce benimsenegeldiği, ne var ki mevcut müfredatın söz konusu yöntemlerin daha yerleşik kılınması yönünde değiştirilmesi gerekliliğidir. ii Abstract This study examines Theme-Based, Content-Based and Task-Based Instruction through literature review and a study in the preparatory classes of Bilgi University. Foreign language teaching has come a long way in the recent decades, and the focus of language teaching has shifted from form to content in general. In this research, after an overview of different approaches in language teaching, current approaches (i.e. Content Based Approach, Theme Based Approach, Task Based Approach) will be explained. Although these approaches are based on different methods, they share the idea that language is a tool, not an aim in itself. Therefore, they attempt to provide natural contexts for language acquisition. The main rationale for Content-Based Approach – and for Theme Based Approach as well – is that language acquisition occurs through comprehension of the content. Similarly, in Task-Based Approach, meaning replaces content, and according to its proponents, negotiating for the meaning and completing the task foster language acquisition. However, the supportive assumptions for these approaches are problematic in many ways. Although the need for a less form-focused instruction is obvious, there is not much empirical support behind the claim that focus on meaning or on content provides language acquisition. It is not clear that how much form-focused instruction should be involved in language teaching in order to foster acquisition. These questions will be discussed through a literature review. Besides the discussions and solutions around these approaches, also the possible ways for their integration will be offered. The third chapter is composed of the study applied on Bilgi University’s students and teachers of preparatory classes. The content and discontent of teachers and students from the current English teaching programs based on Theme-Based Approach, is gone through; while the efficiency of the program at different levels and areas are analyzed. The results are generally on behalf of fostering more content and task based methodology in the lessons, while the need to innovate the current curricula is emphasized.
hazırlık sınıfı öğrencileri ve öğretmenleri üzerinde tema-odaklı yaklaşım programının etkinliğine ilişkin bir alan çalışması uygulaması irdelenmiştir. İçerik-odaklı yaklaşımın bir parçası olan tema-odaklı yaklaşımın öğrenciler ve öğretmenlerce ne ölçüde benimsendiği; benimsenmediği noktaların neden kaynaklandığı gibi noktalara bu bölümde değinilmiştir. Bu çalışmada varılan temel noktalar içerik ve konu odaklı metodolojinin İngilizce öğretiminde hem öğretmenler hem de öğrencilerce benimsenegeldiği, ne var ki mevcut müfredatın söz konusu yöntemlerin daha yerleşik kılınması yönünde değiştirilmesi gerekliliğidir. ii Abstract This study examines Theme-Based, Content-Based and Task-Based Instruction through literature review and a study in the preparatory classes of Bilgi University. Foreign language teaching has come a long way in the recent decades, and the focus of language teaching has shifted from form to content in general. In this research, after an overview of different approaches in language teaching, current approaches (i.e. Content Based Approach, Theme Based Approach, Task Based Approach) will be explained. Although these approaches are based on different methods, they share the idea that language is a tool, not an aim in itself. Therefore, they attempt to provide natural contexts for language acquisition. The main rationale for Content-Based Approach – and for Theme Based Approach as well – is that language acquisition occurs through comprehension of the content. Similarly, in Task-Based Approach, meaning replaces content, and according to its proponents, negotiating for the meaning and completing the task foster language acquisition. However, the supportive assumptions for these approaches are problematic in many ways. Although the need for a less form-focused instruction is obvious, there is not much empirical support behind the claim that focus on meaning or on content provides language acquisition. It is not clear that how much form-focused instruction should be involved in language teaching in order to foster acquisition. These questions will be discussed through a literature review. Besides the discussions and solutions around these approaches, also the possible ways for their integration will be offered. The third chapter is composed of the study applied on Bilgi University’s students and teachers of preparatory classes. The content and discontent of teachers and students from the current English teaching programs based on Theme-Based Approach, is gone through; while the efficiency of the program at different levels and areas are analyzed. The results are generally on behalf of fostering more content and task based methodology in the lessons, while the need to innovate the current curricula is emphasized.