Dermatolojik hastalığı olan çocukların mine gelişim defektleri ve diş çürüğü açısından incelenmesi

Abstract

Amaç: Deri hastalığına sahip olan çocuklarda görülen mine gelişim defekti tiplerini ve defekt görülme sıklığını değerlendirmek. Farklı deri hastalıkları grupları ile hastalıklarda görülen defekt tiplerinin ilişkisini belirlemek. Deri hastalıkları olan çocuklarda diş çürüklerinin mine defektleriyle ilişkisini, diş çürüğü riskini ve varlığını ve incelemek. Gereç ve yöntem: Marmara Üniversitesi Tıp Fakültesi Dermatoloji vuran, yaşları 4-16 arasında değişen, deri hastalığı olan çocuklardan 79 hasta tez çalışmasına dâhil edilmiştir. Marmara Üniversitesi Pedodonti kez başvuran, çalışma grubundaki hastalarla yaş ve cinsiyet dağılımı uyumlu olacak şekilde sağlıklı 41 çocuk hasta kontrol grubu olarak belirlenmiştir. Çalışmaya dâhil edilen çocukların klinik muayenesi tek bir araştırıcı tarafından yapılarak, anne ve çocukla ilgili demografik veriler kaydedilmiştir. OHI-S indeksi ile çocukların oral hijyen durumları değerlendirilip tükürük akış hızı, tamponlama kapasitesi Mutans Streptokok ve Laktobasil sayıları kaydedilmiştir. Mine defektleri Modifiye Gelişimsel Mine Defekti İndeksi ile değerlendirilip; çürük, dolgulu ve kayıp dişlerin tespiti için CAST indeksi kullanılmıştır. Bulgular: Çalışma grubunda hem süt (%13,79) hem de daimi (%53,13) dişlerde mine gelişim defekti varlığı yüzdesi kontrol grubundaki süt (%2,86) ve daimi (%22,58) dişlere göre anlamlı düzeyde yüksek bulunmuştur. En fazla mine defekti konjenital hastalık alt grubunda, özellikle epidermolizis bülloza hastalarında görülmektedir. Dermatit ve papüloskuamöz hastalık alt gruplarında ise en fazla diffüz opasiteler görülmektedir. Tüm çalışma grubunda da diffüz tipte opasiteler daha fazla görülmektedir. Çalışma ve kontrol grupları arasında OHI-S ve CAST indeksi değerlendirmeleri arasında anlamlı bir fark bulunamamıştır. Sonuç: Deri hastalığı olan çocuklarda mine defektleri daha yaygın görülmektedir.Objective: The aim of the study is to evaluate types and frequency of developmental defects of enamel (DDE) in children with skin disease and to determine types of defects in different skin diseases. It is also aimed to examine the relationship between dental caries and enamel defects in children with skin diseases.Material and methods: Seventy-nine patients with skin disease (between 4-16 ages) who applied to Marmara University Department of Dermatology were included in this study. Forty-one children who applied to Marmara University Department of Pediatric Dentistry for the first time which were matched by age and gender with study group were designated as control group. All patients were examined by a single researcher. Oral hygiene status of children was evaluated with OHI-S index. Saliva flow rate, buffering capacity, Mutans Streptococcus and Lactobacilli numbers were recorded. Enamel defects were evaluated with the Modified Developmental Defects of Enamel Index. CAST index was used for the detection of carious, filled and missing teeth.Results: The percentage of DDE in study group was significantly higher than control group in both primary (13.79% vs 2.86%, p<0.05) and permanent teeth (53.13% vs 22.58%, p<0.05). Enamel defects are frequently seen in the congenital disease subgroup, especially in epidermolysis bullosa patients. Diffuse opacities were most common in dermatitis and papulosquamous disease subgroups and more common in the whole study group than controls. No significant differences were found between OHI-S and CAST index between study and control groups.Conclusion: Developmental defects of enamel are significantly more common in children with skin disease.