Takvim-i Vekâyi’ye göre Osmanlı Devleti’nde nüfusa yönelik düzenlemeler

Abstract

19. yüzyılda tüm dünyada büyük bir ekonomik değişim ve dönüşüm yaşanmıştır. Nüfus faktörü, bu değişim ve dönüşüm süreci ile yakından ilişkilidir 19. yüzyıl Osmanlı iktisadi zihniyetindeki değişim, nüfus ve kalkınma arasındaki ilişkiyi daha nitelikli ve incelikli bir algıya doğru kaydırmıştır. Devlet, 19. yüzyıl boyunca nüfus artışının sağlanmasında çeşitli kurumlar ve mekanizmalar aracılığıyla aktif rol almıştır. Nüfus, kalkınma hedefini gerçekleştirmek için bir müdahale alanı olarak konumlandırılmış ve bu doğrultuda nüfus politikası yeniden formüle edilmiştir. Bu çalışma, Osmanlı Devleti’nin iktisadi kalkınma hedefiyle uyguladığı nüfus politikalarını devletin resmi gazetesi olan Takvim-i Vekâyi üzerinden okumayı amaçlamıştır. Devlet, hükümet girişimleri yoluyla doğum oranlarını artırmaya, ölüm oranlarını azaltmaya ve göçe yönelik bilinçli pronatalist politikalar uygulamıştır. Devlet politikasının geniş kaydı şeklinde olan Takvim-i Vekâyi, bize devletin doğrudan finanse ettiği teşvikleri içeren pronatalizmin bir resmini sunmaktadır.

A major global economic shift and transition took place in the 19th century. This process of transition and change is intimately tied to the population issue. In the 19th century, the Ottoman Empire's economic philosophy changed to one that was more qualitative and sophisticated in its understanding of the connection between population and progress. Through a number of organizations and policies, the state actively supported population increase during the 19th century. Population policy was redesigned with the intention of achieving development goals by positioning the population as an area for intervention. The purpose of this study is to examine the Ottoman State's demographic policy in relation to its objectives for economic development as reported in Takvim-i Vekâyi, the official newspaper. The state consciously applied pronatalist policies to increase birth rates, reduce death rates, and manage migration through governmental initiatives. Takvim-i Vekâyi, which serves as a broad record of state policy, presents a picture of pronatalism that includes the incentives directly financed by the state.