Yapısalcı post keynesyen içsel para arzı yaklaşımı ve Türkiye ekonomisinde geçerliliği : 1986-2005

Abstract

Tezde, Türkiye ekonomisinde 1986-2005 döneminde para arzının içsel olup olmadığı ekonometrik tekniklerle test edilmiştir. Bu amaçla Yapısalcı Post Keynesyen İktisat içinde geliştirilen içsel para arzı yaklaşımı incelenmiş ve Türkiye ekonomisinde bu yaklaşımda ileri sürülen yapısal gelişmelerin olup olmadığı araştırılmıştır. Ekonometrik uygulama kısmında ise bankaların verdikleri krediler ile parasal taban arasında ve para çarpanı arasında çift yönlü nedensellik ilişkisi olup olmadığı test edilmiştir. Tezde ulaşılan genel sonuç şudur: Türkiye’de firmaların finansman tercihlerinde banka kredileri önemli bir yer tutmaktadır. Kredilerle parasal taban arasında çift yönlü nedensellik ilişkisi vardır ancak kredilerle para çarpanı arasında çift yönlü nedensellik ilişkisi elde edilememiştir. Türkiye’de para arzı içseldir: para arzının belirlenmesinde Merkez Bankası ile birlikte bankaların da rolü vardır.

This thesis tries to test that the money supply in Turkey was endogenous or not during 1986-2005 with econometric technics. For his purpose, endogenous money supply approach of Structuralist Post Keynesian Economics is examined and it is investigated that the structural developments -asserted in this approach – experienced in Turkish economy or not. In the econometric application the existence of the two sided causality between the credits and monetary base and money multiplier is tested. The outcomes of this thesis can be summarized as follows: The credits constitute an important portion in the financing preferences of firms in Turkey. There is two sided causality between credits and monetary base, but it is not possible to obtain a two sided causality between credits and money multiplier. In Turkey money supply is endogenous: banks are actor in the process of determinig the money supply with the Central Bank.