Kiarostami’nin şirin’i üzerinden seyirci ve sinema dilinin olanaklarını yeniden düşünmek

Abstract

Bu çalışma, Abbas Kiarostami’nin yönettiği Shirin (Şirin, 2008) bağlamında sinema, seyirci ve sinema dilinin seyirci üzerindeki etkileri üzerine yoğunlaşmaktadır. Kiarostami’nin kamerası bu kez bir sinema salonunda çoğunluğunu kadın seyircilerin oluşturduğu bir topluluğun bir film izlerkenki deneyimlerine yakın çekimlerle, sesin olanaklarını ve alan dışını kullanarak odaklanmayı seçer. Filmin içinde görmediğimiz ama seslerine tanık olduğumuz bir film daha vardır. Bu anlamda Şirin alışılmadık bir film izleme deneyimi sunarken beraberinde sinemanın kültürel boyutları ve seyir deneyimi ile ilgili olduğu kadar Kiarostami’den hareket ederek İran’da üretilen filmlerin üretilme dinamikleri üzerine de bir yorum getirme olanağı sağlar.