Savaş daima yıkımdır: Troya içinde vurdular beni piyesinde savaş karşıtı söylemin inşası

Abstract

Truva Savaş(lar)ını konu alan Troya İçinde Vurdular Beni piyesinde Güngör Dilmen, insanlık tarihinin başından modern çağa, savaşların kökeninde çoğunlukla kişisel ihtirasların olduğunu vurgular. Yazar, savaş karşıtı söylemi inşa etmek için Troya İçinde Vurdular Beni piyesini araçsallaştırır. Araçsallaştırmayı didaktizme düşme tehlikesine kapılmadan yapan yazarın eserde estetik bir dil, anlatım ve söylemi öncelikli tuttuğu belirgin biçimde hissedilir. Yazar, Truva Savaşı’ndan ve bu savaşa katılan ya da tanık olanlardan hareketle insanlık tarihinin başından günümüze savaşların görünürdeki nedeniyle asıl amacının çok farklı olduğu savını ileri sürer. Mitolojik anlatılarda olduğu gibi Troya İçinde Vurdular Beni piyesinde de Truva Savaşı’nın çıkışının görünür nedeni Paris’in Helena’i kaçırması olarak geçer. Ancak eseriyle savaş karşıtı bir söylem geliştirmek isteyen yazar, piyeste savaşın gerçek nedeninin çok farklı olduğunu yansıtmaya çalışarak savını, söylemini güçlendirir. Yazar eserinde mitolojik tanrıların, devlet yöneticilerinin, savaş çığırtkanlarının ve sıradan yurttaşların savaşa bakışlarını karşılaştırmalı biçimde yansıtır. Savaşın kurbanlarının ve savaşın toplumlarda yarattığı sarsıntıları da çarpıcı biçimde işler. Troya İçinde Vurdular Beni piyesinde örtük biçimde Truva Savaşı'yla Çanakkale Muharebeleri arasında birçok yönden benzerlik olduğuna işaret edilir. Dilmen’in Troya İçinde Vurdular Beni piyesinde savaşa bakışına daha önce bu esere ya da yazara ilişkin yapılan çalışmalarda dolaylı biçimde değinilmiştir. Bu çalışmada Troya İçinde Vurdular Beni piyesi örneğinde kurgusal metinde savaş karşıtı söylem inşa edilirken hangi argümanların kullanıldığı ve nasıl bir yöntem izlendiği değerlendirilmektedirGüngör Dilmen emphasizes that personal ambitions are at the root of the wars that have continued from the beginning of human history to the modern age in Troya İçinde Vurdular Beni, which deals with the Trojan Wars. The author instrumentalizes his work, to build anti-war discourse. The author does not endanger didactism in doing so. It is clearly felt that the work prioritizes aesthetic language, narration and discourse. The author argues that from the beginning of the history of mankind, from the beginning of the Trojan War and from those who witnessed or participated in the war, the actual purpose of the wars is very different. As in the mythological narratives, the visible reason for the emergence of the Trojan War in the play named Troya İçinde Vurdular Beni is Paris’s abduction of Helena. However, the author, who wants to develop an anti-war discourse with his work, strengthens his argument by trying to reflect that the real cause of war in the play is very different. In his work, the author comparatively reflects the views of mythological gods, state administrators, war mongers and ordinary citizens on war. It also handles the tremors caused by war in societies strikingly. It is implicitly pointed out that there are similarities between the Trojan Wars and the Gallipoli Wars in many ways. In previous studies, the anti-war rhetoric in this piece of Dilmen is indirectly mentioned. This study evaluates which arguments are used in constructing anti-war rhetoric in the fictional text in Troya İçinde Vurdular Beni play example and what method is followed.