Osmanlı’da mübarek gün ve gecelerde dini musiki

Abstract

İslam dünyasında Muharrem ayının onuncu günü (aşûre); Mevlid, Regâib, Mi’rac, Berat kandilleri; Ramazan günleri ve Kadir gecesi, Ramazan ve Kurban bayramları sevinç ve coşkuyla karşılanan, aynı zamanda mübârek kabul edilen gün ve gecelerdir. Osmanlı’da mübârek gün ve gecelerin ihya edildiği zamanlarda, bu durumun ruhuna uygun olarak halk ve saray mensupları tarafından çeşitli folklorik faaliyetler ortaya çıkmıştır. Aynı zamanda Türk Edebiyatı’nda mevlid, mi’râciyye, regâibiyye, mersiye, muharremiyye, kaside gibi şiir türleri ortaya çıkmış; bu eserlerin bestelenmesiyle mûsiki alanında cami ve tekke mûsikisinin bazı formları oluşmuştur. Bu gün ve gecelerde çoğunlukla okunan Süleyman Çelebi’nin Mevlid olarak anılan Vesîletü’n Necât isimli eseri olmuştur.

In Islamic world; Mevlid, Regaib, Mirac, Berat Kandils, the tenth day of Muharrem month (aşure), Ramazan days and Kadir night, Ramazan and Kurban Feasts are welcomed with enthusiasm holy days and nights. In the Ottoman Empire while reliving the holy days and nights, in accordance with the spirit of this situation various folklore activities were revealed by public and courtiers. At the same time in Turkish literature some poems like mevlid, miraciyye, regaibiyye, mersiye, muharremiyye, kaside arised and with the composing of these Works; some forms of mosgue and dervish convent music appeared in music area on these days and nights the work of Süleyman Çelebi which is mentioned as Mevlid and named as Vesiletün Necat was read generally.