Yükseköğretimde uzaktan eğitim akreditasyonunun incelenmesi

Abstract

Günümüzde hızla gelişen ve değişen teknoloji, eğitim ortamlarının da sürekli gelişmesini ve değişmesini zorunlu kılmıştır. 21.yy da toplumlar dijital bir dönüşümle bilgiye çok hızlı ulaşıldığını ve öğrenmenin sadece belirli kalıplarla yapılamayacağını gözlemlemiştir. Ayrıca pandeminin de etkisi ile tüm dünyada uzaktan eğitime hızlı bir geçiş sağlanmıştır. Uzaktan eğitim yaş, zaman, cinsiyet kısıtlaması olmayan, eğitimde duvarları aşan, öğrenme için minimum engelleri olan politika ve uygulamaları tercih eden bir sistemdir. Ancak uzaktan eğitimin yaygın bir şekilde kullanımı beraberinde kalite sorunlarını da gündeme getirmiştir. Uzaktan eğitim de farklı öğretim yöntemleri ve sürekli güncellenen teknoloji kullanılmaktadır. Uzaktan eğitimin bu farklı yapısı, denetim ve değerlendirmesi için farklı bilgi ve donanım gerektirmektedir. Birçok ülkede bu değerlendirmeler, bu alanda özelleşmiş akreditasyon kurumları tarafından yapılmaktadır. Akreditasyon, bir programının önceden belirlenmiş kriterlere göre değerlendirildiği, kurumun kendine yönelik özdeğerlendirme de yapabildiği, kalite güvencesi sağlama yöntemlerinden biridir. Dünya’da birçok örneği bulunan uzaktan eğitimde akreditasyon kurumlarının Türkiye için de bir ihtiyaç olduğu bilinmektedir. Akreditasyon, kurumlara yeterlilik onayı sunduğu gibi kişilere de tercihleri noktasında kılavuz olmaktadır. Bu araştırmada çalışma grubunu, 2022-2023 eğitim-öğretim yılında İstanbul ve Ankara’da görev yapan 498 akademik personel oluşturmaktadır. Araştırmacı tarafından “Uzaktan Eğitimde Akreditasyon Ölçeği” geliştirilerek geçerlilik, güvenirlilik çalışmaları ve DFA analizleri yapılmıştır. Araştırmanın verileri 30 maddelik ölçeğin çalışma grubuna uygulanması yoluyla elde edilmiştir. Tarama modeli ile gerçekleştirilen bu araştırmada, toplanan veriler SPSS analiz edilmiştir. Yapılan analizler sonucunda uzmanların uzaktan eğitimin akreditasyonuna ilişkin değerlendirmeleri cinsiyet durumuna, akademik unvana, meslekteki görev süresine ve görev yaptığı bölüme göre anlamlı düzeyde farklılaştığı görülmüştür. Akademik unvana göre araştırma görevlilerinin ve görev yaptığı süre kriterine göre çalıştığı süre en az olan grubun, uzaktan eğitimin akreditasyona yönelik algılarının yüksek çıktığı görülmüştür.Today, rapidly developing and changing technology has necessitated the continuous development and change of educational environments. In the 21st century, societies have observed that information is accessed very quickly with a digital transformation and learning cannot be done only with certain patterns. In addition, with the effect of the pandemic, a rapid transition to distance education has been achieved all over the world. Distance education is a system that has no age, time or gender restrictions, that overcomes walls in education, and that favors policies and practices with minimal barriers to learning. However, the widespread use of distance education has also brought quality issues to the agenda. Different teaching methods and constantly updated technology are used in distance education. This different structure of distance education requires different knowledge and equipment for its supervision and evaluation. In many countries, these evaluations are carried out by accreditation institutions specialized in this field. Accreditation is one of the methods of providing quality assurance in which a program is evaluated according to predetermined criteria and the institution can also conduct self-assessment. It is known that accreditation institutions in distance education, of which there are many examples in the world, are also a need for Turkey. Accreditation provides qualification approval to institutions and guides individuals in their choices. In this study, the study group consists of 498 academic staff working in Istanbul and Ankara in the 2022-2023 academic year. “Accreditation Scale in Distance Education” was developed by the researcher and validity, reliability studies and CFA analyzes were conducted. The data of the study were obtained by applying the 35-item scale to the study group. In this study, which was conducted with the survey model, the data collected were analyzed with the SPSS program. As a result of the analyses, it was seen that the evaluations of the experts regarding the accreditation of distance education differed significantly according to gender, academic title, length of service in the profession and the department in which they worked. It was observed that research assistants according to academic title and the group with the lowest number of years of service had higher perceptions of distance education accreditation.