Kur’an’ın ışığında Zülkarneyn kıssası

Abstract

Kur’an’ın Kehf Sûresi, 82-96. ayetlerinde bahsi geçen Zülkarneyn “iki boynuzlu” lakabı ile zikredilmiştir. Zülkarneyn ilahi bir ilhama mazhar olmuş dini bir kimliğinin yanı sıra, dünyanın krallığı da verilmiştir. Zülkarneyn olarak bahsedilen iki boynuzlu yeryüzünün kralının kimliği hususunda araştırmacılar ihtilaf etmişlerdir. Kimi onun Büyük İskender olduğunu söylerken, kimileri de Kuruş, !. Dârâ, Naram-sin ve başka isimler olduğunu iddia etmişlerdir. Ancak ne İskender ve ne de diğerleri günümüz tarih verileri itibarı ile Kur’an’ın anlattığı Zülkarneyn ile birebir örtüşmemektedir. Kur’an’a göre Zülkarneyn önce batıya daha sonra doğuya sefer düzenlemiştir. Bu seferlerinden sonra ise bir başka cihete yönelmiş ve orada Yecüc Mecüc diye bilinen barbar bir kavmi üzerine bakır döktüğü demir bir set ile hapsetmiştir. Kıyamet alameti olarak hapsedilen Yecüc Mecüc demir kapıyı delerek çıkacak ve dünyanın her tarafına yayılacaklardır.It is well known that Dhu’l-Qarnayn appears in the Koran Kehf: 82-96, under the name of the Lord of the two horns. He is here a Priest-King, a man who, as God’s vicegerent, is master of this world and honoured in the next. Dhu’l-Qarnayn, the Lord of the two horns, is an epithet bestowed by scholars upon Alexander the Great (Iskender), Kyrus, I.Darius and Naram-sin and the other emperors of the world. Unfortunately Alexander and the others cannot be considered as a source of the Koranic narrative. Dhu’l-Qarnayn journeyed to the west and then to the east. Then, he moved to another direction, presumably to the north. There, he jailed Yajuj and Majuj by constructing an iron gate adorned by copper. As the sign of the Resurrection Day, Yajuj and Majuj will make a hole on this gate and quit, and spread to all world.