Velayete hakim olan ilkelerin ortak velayete uyarlanması

Abstract

Zamanla meydana gelen ekonomik ve sosyal beklentilerdeki değişiklikler toplumun velayet terimine bakış açısını değiştirmiştir. Evlilik birliği içerisinde velayeti birlikte kullanan ana ve babanın, boşanma sonrasında da velayeti birlikte kullanma taleplerinin artmasıyla ortak velayet kavramı gündeme gelmeye başlamıştır.Birçok ülke tarafından birlikte velayet boşanma sonrası kural olarak kabul edilmiştir. Türk Hukuku’nda açık bir düzenlemesi bulunmayan ortak velayet doktrinde, yürürlükte olan bazı uluslararası sözleşmeler ve Türk Medeni Kanunu m. 182/ III, 336/ II ve 336/ III hükümleri çerçevesinde uzun yıllardır tartışılmaktadır. Türk Medeni Kanunu evli çiftler dışındaki ebeveynlere ortak velayet düzenlemesi sağlamadığı için eleştirilmektedir. Yakın zamana kadar, ortak velayet uygulamasının kamu düzenine aykırı olduğu gerekçesiyle, yerel mahkemelerden ortak velayet kararı alınamadı. AİHS Ek 7 No’lu Protokol’ün yürürlüğe girmesiyle Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 20.02.2017 tarihli 2016/ 15771 E., 2017/ 1737 K. sayılı kararıyla birlikte velayet konusunda görüşünü değiştirerek birlikte velayetin kamu düzenine açıkça aykırı olmadığına karar vermiştir. Verilen karardan sonra pek çok ilk derece ve Bölge Adliye Mahkemesi de kararlarında ortak velayeti mümkün görmüştür. Ancak hala birlikte velayetin hangi hallerde kabul edilebileceğine dair yeknesak bir uygulama yoktur. Hem yargının kabul etmesi hem de çocuğun üstün yararına uygun olması nedeniyle kanunumuzda birlikte velayet düzenlemesi yapılmalıdır. Yargı kararlarında tekdüzeliğin sağlanabilmesi için ivedilikle ortak velayet hakkında açık ve ayrıntılı bir düzenleme yapılması gerekmektedir.

The changes in economic and social expectations that have occurred over time have changed society’s perspective on the concept of custody. The concept of joint legal custody has begun to exist with the increase in the demands of divorced parents who have shared custody jointly throughout the marital union to arrange joint custody after divorce. Joint custody has been adopted as post-divorce rule by many countries. In the joint custody doctrine, which does not have a clear regulation in Turkish Law, some international agreements and Turkish Civil Code art. It has been discussed for many years within the framework of the provisions of 182/ III, 336/ II and 336/ III. The Turkish Civil Code has been criticized for not providing a joint custody arrangement to parents other than married couples. Until recently, a joint custody orders couldnot be taken from the local courts on the grounds that the common custody practice was against public order.Following the entry into force of Protocol No. 7 to the European Convention on Human Rights, the 2nd Law Department Court of Cassation changed its view regards joint custody and has decided that joint custody is not clearly against to public order in 2016/ 15771E. 2017/ 1737K. numbered. After the decision, many court of first instance and Regional Courts of Justice have considered joint custody possible in their decisions. However, there is still no uniform application regarding the circumstances in which joint custody can be accepted. Joint custody regulation should be made in our law because it is accepted by the judiciary and the best interests of the child. In order to ensure uniformity in judicial decisions, a clear and detailed regulation on joint custody should be made urgently.