1960'ların ilk yarısı Amerikan sinemasının bir ürünü olarak kocakarı korkusu (grande dame guignol) sineması

Abstract

1962 yılında çekilen What Ever Happened to Baby Jane? (Aldrich) filminin elde ettiği başarı, başrollerinde 1920-1940 arasında kariyerinin altın çağını yaşamış; ancak 1960'larda kariyeri düşüşe geçmiş kadın yıldızların başrolünde oynadığı şiddet içerikli korku filmlerinin çekilmesini moda haline getirmiştir. 1960'ların başında başlayan bu furya çeşitli araştırmacılar tarafından Grande Dame Guignol olarak adlandırılmış ve korku sinemasının bir alt türü olarak sınıflandırılmıştır. Bu çalışmada Grande Dame Guignol veya bu çalışmadaki ismiyle Kocakarı Korkusu filmlerini doğuran endüstriyel ve sosyopolitik atmosfer incelenmiş ve bu filmlerin biçim ve içerik özelliklerindeki ortaklıklar araştırılmış, incelenen bu özelliklerin filmleri bir alt tür olarak tanımlamaya yetecek istikrarda olmadığı görülmüştür. O sebeple filmlerin tematik bir akım veya isimlendirilmemiş bir sinematik evren olabileceği sonucuna varılmıştır. Filmlerin hem sektörel olarak nasıl konumlandığını hem de bu filmlerin özellikle ana karakterlerinin nasıl temsil edildiğini anlamak üzere ise sosyolojik ve psikanalitik yaklaşımlardan faydalanılmıştır. Burada Kocakarı Korkusu filmlerinin, kariyerlerinin altın çağını geçirmiş olan kadın yıldızlara yeniden başrol olma imkanını verdiği, öte yandan ise Hollywood'un eskiden favori olan kadın yıldızlarını istismar etme alanı açtığı gözlemlenmiştir. Kocakarı Korkusu ana karakterleri ise psikanalitik perspektiften incelendiğinde bu karakterlerin anne olmasalar dahi psikanalitik anne tanımlarına uyduğu görülmüştür. Bu karakterlerin gençliğini geride bırakmış kadınlar ve anneliğe ilişkin gizemli ve korkutucu unsurları bünyesinde barındırarak canavarsı dişiler olarak temsil bulduğu tespit edilmiştir.

The success of the film made in 1962, What Ever Happened to Baby Jane (Aldrich), made it fashionable to produce films with movie stars which lived their heydays betwenn 1920s and 1940s, yet their careers declined in the 1960s. This trend was named Grande Dame Guignol by researchers and classified as a subgenre of horror cinema. In this study, the industrial and sociopolitical atmosphere that cause the rise of the Grande Dame Guignol films was examined and the commonalities in the form and content features of these films were investigated, and it was seen that these examined features were not stable enough to define the films as a subgenre. Hence, the films could be defined as a thematic movement or an untitled cinematic universe. Sociological and psychoanalytic approaches have been used to understand how the films are positioned in terms of industry and representation of their protagonists. It has been observed that these films have given the female stars, who have passed their primes, the opportunity to play the lead role again, while it has created space for studios to exploit their formerly favorite female stars. When these films are examined from a psychoanalytic perspective, it is seen that these characters fit the psychoanalytic mother definitions, regardless they are mothers or not. It has been determined that these characters are embodying the mysterious and frightening elements about old women and mothers.