İcra ve İflâs Kanunu İle Alman Aciz Kanunu Bakımından İflâs Kurallarının Amacının Değerlendirilmesi

Abstract

İflâs kurallarının amacı, borçlunun ekonomik durumunun düzeltilmesi imkânının olması, borçlunun içine düştüğü ekonomik sıkıntıların zamanında fark edilip buna karşı lüzumlu tedbirlerin vakitlice alınması ya da alacaklıların borçlunun malvarlığı ile bu alacaklarına kavuşmasının halen mümkün olması halinde iflâsın meydana gelmesinin önüne geçilmesidir. Bu hallerin aksinin gerçekleşmesi ve iflâsın meydana gelmesi halinde ise borçlunun ve alacaklıların menfaatleri arasındaki denge muhafaza edilerek, müflisin haczedilebilir mallarının belirli bir tasfiye çerçevesinde satılması ve iflâs alacaklılarının mümkün mertebe en fazla ve eşit şekilde tatmin edilmesine imkân verilmesidir. Çalışmamızda iflâs kurallarının amacı klasik (geleneksel) anlayış ve yenilikçi anlayış şeklinde bir sınıflandırmaya tabi tutulup ilgili yaklaşımların İcra ve İflâs Kanunu ve Alman Aciz Kanunu bakımından değerlendirilmesine çalışılacaktır. Bu bağlamda Türk hukuku bakımından mehaz niteliğinde olan İsviçre hukukunun ilgili hükümleri de kısmen değerlendirilecektir.

The primary aim of the bankruptcy rules is to prevent the occurrence of the bankruptcy of the debtor if there is an option to ensure the economic recovery of the debtor, the economic distress of the debtor to be noticed in time and the necessary measures are taken in a timely manner or if it is still possible to pay the debts without following the bankruptcy procedure. In case of the occurrence of the contrary and bankruptcy, the balance between the interests of the debtor and the creditors shall be maintained, the assets of the bankrupt shall be sold within a certain liquidation and the creditors shall be satisfied as much as possible and equally. In this study, the aim of bankruptcy rules will be classified as classical (traditional) and innovative doctrine, and the related approaches will be evaluated in terms of Enforcement and Bankruptcy Code and German Insolvency Code. As approaching Turkish law, Swiss law which is the referring law will be partially considered.