Publication: Marmara Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi çocuk hastalıkları servisinde yatan çocukların ebeveynlerinin doktor-hasta iletişimi algıları
Abstract
MARMARA ÜNİVERSİTESİ TIP FAKÜLTESİ HASTANESİ ÇOCUK HASTALIKLARI SERVİSİNDE YATAN ÇOCUKLARIN EBEVEYNLERİNİN DOKTOR-HASTA İLETİŞİMİNİ ALGILARI Adı ve Soyadı: Yasemin ASLAN Danışman Adı:Yard.Doç.Dr. Dilşad CEBECİ Program: Yüksek Lisans lık Kurumları Yöneticiliği
Doktor hasta ilişkisi, hem hasta tatmini hem de hasta hakları açısından son derece önemli bir konu olarak karşımıza çıkmaktadır. Doktor hasta ilişkisinin niteliği teşhis ve tedavi kararlarında yaşamsal rol oynamaktadır. İyi bir doktor hasta ilişkisi, hastanın doktorla işbirliği yapmasını ve doktorun talimatlarını yerine getirmesini kolaylaştırmaktadır. Bu araştırmada, hekim hasta iletişimine farklı bir boyuttan yaklaşmaya çalıştık. Bir üniversite hastanesinin pediatri servisinde yatan çocukların ebeveynleri ile çocuk doktorları arasındaki iletişimi irdelemeye çalıştık. Bu araştırmanın amacı; pediatri servisinde yatan çocukların ebeveynleri ile hekimler arasındaki ilişkileri ve bu ilişkilerin boyutlarının ebeveynler tarafından nasıl algılandığını ve bu algılamanın hastaların sosyo-ekonomik ve demografik özelliklerine göre farklılaşıp farklılaşmadığını ortaya koymaktır. Bu amaçla, İstanbul Marmara Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Pediatri Servisi'nde 15 Eylül 2003-15 Nisan2004 tarihleri arasında yatan 0-15 yaş grubu 334 hasta çocuğun ebeveynine yüz yüze görüşme yöntemiyle anket uygulanmıştır. Çalışmaya katılan ebeveynlerin 66(%19,8)sı erkek, 268(%80,2)'i kadındır. Araştırma grubunun %35,3'ünün lise mezunu olduğu, %11,1'inin İstanbul dışında ikamet ettiği belirlenmiştir. Grubun %25,4'ü yılda ortalama 2 kez bir sağlık kuruluşuna müracaat ettiklerini ifade ederken, %53,9'u başvurdukları sağlık kuruluşunu tercih nedeni olarak sigortasını kabul ettiklerini belirtmişlerdir. Toplam skor değerleri ile ebeveynlerin eğitim durumu, gelir, doktorun günlük bilgilendirme süresi, çocuğun yatış gün sayısı, doktor ile günlük görüşme süresi ve ebeveynlerin günlük ortalama soru sorma süresi arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur. Araştırma bulgularının analizi ile, doktorların ebeveynlere daha fazla zaman ayırmalarının, onları daha fazla bilgilendirmelerinin ve onlara daha yakın davranmalarının, doktor ebeveyn ilişkisini olumlu yönde etkilediği sonucuna varılmıştır. DOKTOR PATIENT RELATIONSHIP PERCEPTION OF PARENTS OF SICK CHILDREN TREATED AT THE FACULTY OF MEDICINE IN THE MARMARA UNIVERSITY SUMMARY Doctor-patient relationship has always been an extremely important factor for patients' satisfaction and rights. It plays a crucial role in diagnosis and treatment decisions. A good doctor-patient helps a patient cooperate with the doctor and carry out the doctor's advices. In our study we tried to approach the doctor-patient communication from a different point of view. Our objectives are: to find out the extent of relationship between the doctors and the parents of the in-patients of our Pediatrics Ward, to determine what parents think of these relationships and if their opinions differ with their socioeconomic and demographic status. For this purpose, with the method of face to face interviewing, a survey was done among the parents of 334 in-patients (0-15 ages), who were receiving treatment in Pediatrics Ward of Marmara University Faculty of Medicine hospital during the period between 15 September 2003 and 15 April 2004. Among the participants, 66(19.8%) were men and 268(80.2%) women. 35.3% was high school graduates and 11.1% was the residents outside Istanbul. While 25.4% seek medical care an average of twice a year, insurance status plays a main role for 53.9% in their choosing of health care centers.There was found to be a difference of statistically significance between the total score values and parents' education, income, the time a doctor spends with the parent to give information, duration of a patient's stay in hospital, the time spent daily by a doctor with the patient and the average time given to a parent to ask questions. From the outcome of our data analysis, it is shown that the doctor-patient relationship is affected positively when doctors spend more time with parents, when parents are informed more frequently and when there is a smoother relationship between a doctor and a parent. We can finally conclude that it will beneficial for a hospital to bring into effect better policies of doctor-patient relationship which is essential for patients' satisfaction and rights.
Doktor hasta ilişkisi, hem hasta tatmini hem de hasta hakları açısından son derece önemli bir konu olarak karşımıza çıkmaktadır. Doktor hasta ilişkisinin niteliği teşhis ve tedavi kararlarında yaşamsal rol oynamaktadır. İyi bir doktor hasta ilişkisi, hastanın doktorla işbirliği yapmasını ve doktorun talimatlarını yerine getirmesini kolaylaştırmaktadır. Bu araştırmada, hekim hasta iletişimine farklı bir boyuttan yaklaşmaya çalıştık. Bir üniversite hastanesinin pediatri servisinde yatan çocukların ebeveynleri ile çocuk doktorları arasındaki iletişimi irdelemeye çalıştık. Bu araştırmanın amacı; pediatri servisinde yatan çocukların ebeveynleri ile hekimler arasındaki ilişkileri ve bu ilişkilerin boyutlarının ebeveynler tarafından nasıl algılandığını ve bu algılamanın hastaların sosyo-ekonomik ve demografik özelliklerine göre farklılaşıp farklılaşmadığını ortaya koymaktır. Bu amaçla, İstanbul Marmara Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Pediatri Servisi'nde 15 Eylül 2003-15 Nisan2004 tarihleri arasında yatan 0-15 yaş grubu 334 hasta çocuğun ebeveynine yüz yüze görüşme yöntemiyle anket uygulanmıştır. Çalışmaya katılan ebeveynlerin 66(%19,8)sı erkek, 268(%80,2)'i kadındır. Araştırma grubunun %35,3'ünün lise mezunu olduğu, %11,1'inin İstanbul dışında ikamet ettiği belirlenmiştir. Grubun %25,4'ü yılda ortalama 2 kez bir sağlık kuruluşuna müracaat ettiklerini ifade ederken, %53,9'u başvurdukları sağlık kuruluşunu tercih nedeni olarak sigortasını kabul ettiklerini belirtmişlerdir. Toplam skor değerleri ile ebeveynlerin eğitim durumu, gelir, doktorun günlük bilgilendirme süresi, çocuğun yatış gün sayısı, doktor ile günlük görüşme süresi ve ebeveynlerin günlük ortalama soru sorma süresi arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur. Araştırma bulgularının analizi ile, doktorların ebeveynlere daha fazla zaman ayırmalarının, onları daha fazla bilgilendirmelerinin ve onlara daha yakın davranmalarının, doktor ebeveyn ilişkisini olumlu yönde etkilediği sonucuna varılmıştır. DOKTOR PATIENT RELATIONSHIP PERCEPTION OF PARENTS OF SICK CHILDREN TREATED AT THE FACULTY OF MEDICINE IN THE MARMARA UNIVERSITY SUMMARY Doctor-patient relationship has always been an extremely important factor for patients' satisfaction and rights. It plays a crucial role in diagnosis and treatment decisions. A good doctor-patient helps a patient cooperate with the doctor and carry out the doctor's advices. In our study we tried to approach the doctor-patient communication from a different point of view. Our objectives are: to find out the extent of relationship between the doctors and the parents of the in-patients of our Pediatrics Ward, to determine what parents think of these relationships and if their opinions differ with their socioeconomic and demographic status. For this purpose, with the method of face to face interviewing, a survey was done among the parents of 334 in-patients (0-15 ages), who were receiving treatment in Pediatrics Ward of Marmara University Faculty of Medicine hospital during the period between 15 September 2003 and 15 April 2004. Among the participants, 66(19.8%) were men and 268(80.2%) women. 35.3% was high school graduates and 11.1% was the residents outside Istanbul. While 25.4% seek medical care an average of twice a year, insurance status plays a main role for 53.9% in their choosing of health care centers.There was found to be a difference of statistically significance between the total score values and parents' education, income, the time a doctor spends with the parent to give information, duration of a patient's stay in hospital, the time spent daily by a doctor with the patient and the average time given to a parent to ask questions. From the outcome of our data analysis, it is shown that the doctor-patient relationship is affected positively when doctors spend more time with parents, when parents are informed more frequently and when there is a smoother relationship between a doctor and a parent. We can finally conclude that it will beneficial for a hospital to bring into effect better policies of doctor-patient relationship which is essential for patients' satisfaction and rights.