Finansal entegrasyonun Türk bankacılık sektörü üzerindeki etkisi ve AB bankacılığı ile karşılaştırmalı analizi

Abstract

1980'li ve 1990'lı yılların başlarında, birtakım gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerde ciddi bankacılık krizleri yaşanmıştır. Finansal liberalizasyon, yakın geçmişte yaşanan birçok bankacılık ve finansal krizin kökenini oluşturmuştur. Finansal liberalizasyonun gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerde bankacılık krizleri ihtimalini artırmasına karşın, bu krizlerin şiddeti, düzenleyici ve kurumsal altyapının güçlü olduğu ülkelerde önemli derecelerde düşük kalmaktadır. Finansal liberalizasyon, ülkelerin finansal açıklığını artırarak uluslararası piyasalardan daha fazla fon elde etme fırsatını yaratmasına karşın, bu tür reformlar bu ülkelerde finansal kırılganlığı yükseltmektedir. Finansal kırılganlık genel olarak hem gelişmiş hem de gelişmekte olan ülkelerde bankacılık krizi ihtimalini artırmaktadır. Bununla birlikte bankacılık krizleri, ödemeler sisteminin işleyişine zarar verebilmekte ve yerel finansal sistemlerde güvenin kaybolmasına neden olabilmektedir. Bu ise yerli tasarrufların önemli derecelerde azalmasına ve büyük ölçekli kısa dönemli sermaye kaçışlarına sebep olmaktadır. Bu çalışma, finansal liberalizasyonun, bankacılık krizlerinin ve finansal entegrasyonun bankacılık sektörü üzerindeki etkilerini saptamayı amaçlamakta; finansal liberalizasyonun ve bankacılık krizlerinin finansal sistemler üzerindeki tahrip edici etkilerinin ortadan kaldırılmasına yönelik çözüm önerileri sunmaktadır. Özellikle 1990'lı yılların ortasında, finansal entegrasyon birçok ülke tarafından finansal ve bankacılık krizlerinin sayısının azaltılmasında ve ülke ekonomilerinde finansal istikrarın sağlanmasında bir çözüm olarak görülmüştür. Böylece bu çalışmada, finansal entegrasyonun bankacılık sektörü üzerindeki olası etkileri araştırılmaktadır. Birçok ülkede olduğu gibi, Türkiye'nin finansal sistemi de 1980'li yılların başında liberalleşmeye başlamıştır. Ayrıca bu çalışmada, hem gelişmiş hem de gelişmekte olan ülkelerin ve Türkiye'nin de finansal reformları hakkında bilgi sağlanarak, finansal entegrasyonun, hem finansal sistemleri nasıl etkilediği hem de finansal liberalizasyon ve krizler sonrası bozulan bankacılık sektöründe finansal istikrarı sağlayıp sağlamayacağı üzerine bir değerlendirme yapılmaktadır. In the 1980s and early 1990s, a number of developed and developing countries experience severe banking crises. Financial liberalization has been the root of many recent financial and banking crises. Although financial liberalization increases countries' financial openness that can be raised opportunity to get more fund from international markets; these kind of reforms boost the financial fragility in these countries. Financial fragility generally increases the banking crises probability both in the developed and developing countries. Therefore, banking crises may also damage the functioning of payments system and undermine the confidence for domestic financial system. That causes substantial decline in domestic savings and large scale short term capital outflows. This study aims to determine the effects of the financial liberalization, banking crises and financial integration on the banking sectors and propose solutions to remove the devastating effects of the financial liberalization and banking crises on the financial systems. Especially in the mid 1990s, financial integration is thought as a solution by most of the countries for decreasing the number of financial and banking crises and to guaranteeing financial stability in their economy. Furthermore in this study, information is provided about financial reforms and developments in the banking sector both in the developing and developed countries and, as well as in Turkey with an assessment of how financial integration affects the financial systems and whether or not it provides financial stability in the banking sectors which they deteriorated after financial liberalization and crises.