Publication: Karate sporcularında laktik asit düzeyi ile öncelleme zamanı ve tepki süresi arasındaki ilişkinin incelenmesi
Abstract
Amaç: Bu tez çalışmasında karate sporcularında dinlenik laktik asit (LA) seviyesi ile mekik koşusu maksimal performansı sonrasındaki kan laktat seviyesinin öncelleme zamanı (ÖZ) ve tepki süresi (TS) üzerindeki etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışma grubu 19-24 yaş arasında aktif olarak devam eden, (60-95 kg aralığında) milli erkek karate sporcularından oluşmaktadır. Katılımcılar ön test olarak dinlenim durumunda uygulanan LA ölçümünün ardından TS ve ÖZ ölçümleri de yapılarak milisaniye hassasiyetinde kaydedilerek mekik koşusu testi uygulanmış ve ölçümler aynı sırayla tekrarlanmıştır. Verilerin istatistiksel analizlerinde Shapiro-Wilk normallik testi ve Wilcoxon işaretli sıralar testi kullanılmıştır. Bulgular: Dinlenim durumundaki ve mekik koşusu sonrasındaki LA verileri arasında anlamlı farklılık görülmüştür (p=0,005). ÖZ için 5-10-30 (m/ s) hızlarında ön test mutlak hata ile değişken hata skorlarıyla, son test mutlak hata ile değişken hata skorları arasında anlamlı farklılık görülmemiştir. TS ön test ile son test ortalama skorları arasında anlamlı farklılık görülmemiştir (p> 0.05). Sonuç: Egzersiz öncesi ve sonrası ÖZ ve TS skorlarında anlamlı farklılık gözlenmemesi, Karate sporcularının yüksek egzersiz şiddeti ve artan laktat düzeylerine rağmen bilişsel-motor performanslarını koruyabildikleri sonucuna varılmıştır. Kademeli olarak artan egzersiz şiddeti ve artan LA seviyelerine karşın Karate sporcularının algısal motor yanıtlarında düşüş yaşanmaması uygulanan egzersizin süresi bozulmaya sebep olacak seviyede MSS yorgunluğu oluşturmamasından ve yüksek düzeyde LA konsantrasyonuna adaptasyonlarından dolayı gerçekleşmiş olabilir.
Aim: This thesis aims to examine the effect of resting lactic acid (LA) levels and post-maximal performance blood lactate levels (measured after a shuttle run) on anticipation time and reaction time in karate athletes. Materials and Methods: The study group consisted of national-level male karate athletes aged between 19 and 24 years (weighing between 60–95 kg), who are actively competing. After measuring lactic acid (LA) levels at rest as a pre-test, anticipation time (AT) and reaction time (RT) were also measured with millisecond precision. Then, participants performed a shuttle run test, and the same measurements were repeated in the same order. For statistical analysis, the Shapiro-Wilk normality test and Wilcoxon signed-rank test were used. Results: A significant difference was found between LA levels at rest and after the shuttle run (p = 0.005). No significant difference was observed between pre- and post-test absolute error and variable error scores of anticipation time at speeds of 5, 10, and 30 (m/ s). Similarly, there was no significant difference between the mean scores of reaction time in pre- and post-tests (p > 0.05). Conclusion: The absence of significant differences in AT and RT scores before and after exercise suggests that karate athletes are able to maintain their cognitive-motor performance despite high-intensity exercise and increased lactate levels. The lack of decline in perceptual-motor responses despite gradually increasing exercise intensity and rising LA levels may be due to the exercise duration not causing central nervous system fatigue and the athletes' adaptation to high levels of LA concentration.
Aim: This thesis aims to examine the effect of resting lactic acid (LA) levels and post-maximal performance blood lactate levels (measured after a shuttle run) on anticipation time and reaction time in karate athletes. Materials and Methods: The study group consisted of national-level male karate athletes aged between 19 and 24 years (weighing between 60–95 kg), who are actively competing. After measuring lactic acid (LA) levels at rest as a pre-test, anticipation time (AT) and reaction time (RT) were also measured with millisecond precision. Then, participants performed a shuttle run test, and the same measurements were repeated in the same order. For statistical analysis, the Shapiro-Wilk normality test and Wilcoxon signed-rank test were used. Results: A significant difference was found between LA levels at rest and after the shuttle run (p = 0.005). No significant difference was observed between pre- and post-test absolute error and variable error scores of anticipation time at speeds of 5, 10, and 30 (m/ s). Similarly, there was no significant difference between the mean scores of reaction time in pre- and post-tests (p > 0.05). Conclusion: The absence of significant differences in AT and RT scores before and after exercise suggests that karate athletes are able to maintain their cognitive-motor performance despite high-intensity exercise and increased lactate levels. The lack of decline in perceptual-motor responses despite gradually increasing exercise intensity and rising LA levels may be due to the exercise duration not causing central nervous system fatigue and the athletes' adaptation to high levels of LA concentration.