Tenis hakemlerinin karar verme stilleri ve empatik eğilim düzeylerinin karşılaştırmalı olarak değerlendirilmesi

Abstract

Tenis Hakemlerinin Karar Verme Stilleri ve Empatik Eğilim Düzeylerinin Karşılaştırmalı Olarak Değerlendirilmesi Amaç: Araştırmamızda, tenis hakemlerinin karar vermede

saygı ve karar verme stilleri ile empatik eğilim düzeylerinin karşılaştırmalı olarak ve bazı değişkenler açısından incelenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Araştırmamızın evrenini Türkiye Tenis Federasyonunun 2014-2015 faaliyet programında Federasyona bağlı çeşitli hakem kategorilerinde çalışan toplam 305 faal tenis hakemi oluşturmuştur. Tenis hakemlerinin demografik bilgileri araştırmacı tarafından hazırlanan 10 soruluk “Kişisel Bilgi Formu” ile, karar verme stilleri Mann ve ark. (1998) tarafından geliştirilen ve Deniz (2004) tarafından Türkçeye çevrilen “Melbourne Karar Verme Ölçeği” ile; empatik eğilim düzeyleri ise Dökmen (1988) tarafından geliştirilen “Empatik Eğilim Ölçeği” kullanılarak tespit edilmiştir. Veriler istatistik paket erlendirilmiş ve anlamlılık düzeyi p<0,01 ve p<00,5 olarak alınmıştır. Bulgular: Tenis hakemlerinin, karar vermede öz saygıları ile cinsiyet ve medeni durum değişkenleri arasında; karar verme stili alt boyutları ile eğitim durumu, medeni durum, hakemlik kategorileri ve görev alınan turnuva çeşidi arasında; empatik eğilimleri ile de medeni durumu, tenis oynayıp oynamama durumları ve görev aldıkları turnuva çeşidi arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar olduğu tespit edilmiştir. Sonuçlar: Tenis hakemlerinin karar vermede öz saygı düzeyleri ve dikkatli karar verme stilleri diğer karar verme stillerine göre daha yüksek düzeydedir. Empatik eğilim düzeyleri ile karar vermede öz saygı düzeyleri arasında çok yüksek düzeyde, pozitif yönlü ilişki varken; empatik eğilim düzeyleri ile karar verme stili alt boyutlarından dikkatli karar verme stilleri arasında yüksek düzeyde, pozitif yönlü ilişki olduğu saptanmıştır. Tenis Hakemi, Empatik Eğilim, Karar Vermede Öz Saygı, Karar Verme Stilleri. SUMMARY A Comparison of Decision Making Styles of Tennis Umpires and Their Empathic Tendency Levels Objectives: The aims of this research to compare tenis umpires’ self-esteem in decision making and decision making styles with their empathic tendency levels in terms of some parameters. Materials and Methods: Within the scope of this research, in total there are 305 active tenis umpires employed in various umpire categories affiliated with the Turkish Tennis Federation, within the 2014-2015 season of the Federation. The demographic data about the tenis umpires has been determined with the “Personal Information Form” of the 10 questions that the researcher prepared, their decision making styles with “Melbourne Decision Making Questionnaire” developed by Mann at all (1998) and translated into Turkish by Deniz (2004), and their empathis tendency levels with “Empathic Tendency Scale” developed by Dökmen (1988). The data has been assessed by using the statistics package and level of significance has been considered as p>0,01 and p>0,05. Findings: Statistically significant differences have been found out between the tennis umpires’ self-esteem in decision making and variants of their gender and marital status, between sub-dimensions of their decision making styles and educational status, marital status, umpiring categories, and the types of tournaments they took charge in, and between their empathic tendencies and marital status, their being involved in playing tennis or not, and the types of tournament they took charge in. Results: It was found that tenis umpires’ levels of self-esteem in decision making and vigilance in decision making were higher thah the other averages. There was a highly positive correlation between their empathic tendencies and the levels of self-esteem in decision making, and also between their empathic tendencies and vigilance decision making style. Key Words: Tennis Umpire, Empathic Tendency, Self-esteem in Decision Making, Decision Making Styles