Publication: The effect of individualism-collectivism (IC) and trust on workplace empowerment
Abstract
Bu araştırmada çalışanların güçlendirme düzeyi algısının öncellerini incelemiştir. Güçlendirme, dört bileşenden oluşan bir kavram olarak ele alınmıştır: davranışsal, yapısal, psikolojik, sosyal güçlendirme. Çalışanların güçlendirme düzeyi algılarının, çalışanların bireycilikleri, toplulukçulukları ve güven eğilimleri tarafından yordanacağı tahmin edilmiştir. Örgüte güvenin, bu bağıntılara şartlı değişken olarak etki edeceği varsayılmıştır.Araştırmada yer alan değişkenleri ölçmek için yeni ölçüm araçları geliştirilmiştir. Bireycilik-toplulukçuluk ölçeğinin geliştirilmesi sırasında yerel psikoloji yaklaşımı benimsenmiş, Türk atasözleri taranarak bireycilik-toplulukçuluğu en iyi ifade eden atasözleri seçilmiş, bu sözlerden yola çıkılarak yeni bir ölçek hazırlanmıştır. Güven eğilimi ölçeği, bu araştırmanın amacına uygun olarak çeşitli kişi ve gruplara, farklı durumlarda duyulan güveni az sayıda soru ile ölçecek şekilde tasarlanmıştır. Örgüte Güven ölçeği, 13 anketten derlenen 99 maddelik bir havuzda yer alan soruların sınıflanması ile oluşturulmuştur. Bulgular neticesi oluşan modelde sosyal güçlendirme toplulukçuluk tarafından yordanmaktadır; psikolojik güçlendirme, güven eğilimi tarafından yordanmaktadır; yapısal güçlendirme, örgüte güven tarafından yordanmaktadır. Buna karşılık davranışsal güçlendirme, hem toplulukçuluk, hem genel güven, hem de örgüte güven tarafından yordanmaktadır. Dört bileşenin ortalaması alınarak hesaplanan genel güçlendirmeyi ise bireycilik, toplulukçuluk, güven eğilimi ve örgüte güven yordamaktadır. Bu bağıntılarda örgüte güvenin şartlı değişken olarak etkisinin olmadığı tespit edilmiştir. Alınan neticeler, güçlendirmenin sadece çevresel değişkenler tarafından değil, psikolojik değişkenler tarafından da belirlendiğini destekler niteliktedir. Ayrıca örgüte güvenin yapısal güçlendirmeyi ve genel güçlendirmeyi açıklaması, bu değişkenin güçlendirme ile ilgili çalışmalarda daha fazla ilgi görmeyi hak ettiğine işaret ediyor olabilir.
The aim of this study was to analyze the antecedents of the empowerment level perceived by the employees. Empowerment was analyzed as consisting of four distinct components: behavioral, structural, psychological, social empowerment. It was hypothesized that the employees’ perceived levels of empowerment would be predicted by their levels of individualism, collectivism and propensity to trust. These effects would be moderated by the employee’s trust towards their organization.New measurement scales were developed for the purposes of this study. An indigenous psychological approach was adopted in developing the individualism-collectivism scale. Turkish proverbs were scanned in order to select those that best represented individualist and collectivist values. A propensity to trust scale with few items was designed in order to measure trust towards different referents in different situations. A pool of ninety-nine trust items from 13 instruments were classified and analyzed to develop an organizational trust scale.The analysis of findings revealed partial support for the hypotheses. In the final model, collectivism predicted social empowerment, propensity to trust predicted psychological empowerment and organizational trust predicted structural empowerment. Collectivism, propensity to trust and organizational trust had significant effects on behavioral empowerment. All predictor variables had significant effects on the average empowerment level (general empowerment). Organizational trust had no moderating effect on any of the relationships stated above. The results imply that psychological variables and organizational trust can predict workplace empowerment. Therefore, they can be included besides environmental variables as antecedents of empowerment in future studies.
The aim of this study was to analyze the antecedents of the empowerment level perceived by the employees. Empowerment was analyzed as consisting of four distinct components: behavioral, structural, psychological, social empowerment. It was hypothesized that the employees’ perceived levels of empowerment would be predicted by their levels of individualism, collectivism and propensity to trust. These effects would be moderated by the employee’s trust towards their organization.New measurement scales were developed for the purposes of this study. An indigenous psychological approach was adopted in developing the individualism-collectivism scale. Turkish proverbs were scanned in order to select those that best represented individualist and collectivist values. A propensity to trust scale with few items was designed in order to measure trust towards different referents in different situations. A pool of ninety-nine trust items from 13 instruments were classified and analyzed to develop an organizational trust scale.The analysis of findings revealed partial support for the hypotheses. In the final model, collectivism predicted social empowerment, propensity to trust predicted psychological empowerment and organizational trust predicted structural empowerment. Collectivism, propensity to trust and organizational trust had significant effects on behavioral empowerment. All predictor variables had significant effects on the average empowerment level (general empowerment). Organizational trust had no moderating effect on any of the relationships stated above. The results imply that psychological variables and organizational trust can predict workplace empowerment. Therefore, they can be included besides environmental variables as antecedents of empowerment in future studies.