Farklılıkla öğrenme modelinin 11-13 yaş erkek hentbolcular için denge, motor beceri ve hentbola özgü koordinasyon performanslarına etkisinin incelenmesi

Abstract

Amaç: Çalışmamızın amacı, yeni başlayan hentbol oyuncuları için farklılıkla öğrenmenin çeviklik, hentbola özgü koordinasyon ve Y-denge becerileri üzerindeki etkilerini ve hentbolda performans gelişimini araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmaya İstanbul ve Adana illerinden 11-13 yaşlarında, spora yeni başlayan 44 erkek ortaokul öğrencisi gönüllü olarak katıldı. Her biri 22 öğrenciden oluşan iki grup, klasik antrenman grubu ve farklılıkla öğrenme pliometrik grubu olarak rastgele seçilmiştir. Her iki gruba da dört hafta boyunca adaptasyon eğitimi olarak hentbol temel eğitimi verilmiştir. Daha sonra ön testler uygulanmıştır. Deneysel dönemde antrenmanlar 12 hafta boyunca haftada dört gün 1,5 saat olarak gerçekleştirilmiştir. Tüm sporculara verilen eğitimlerin sonrasında son testler uygulanmıştır. Çalışmada, T-test, zig-zag koşu, engel testi, slalom top sürme, duvarda hızlı pas, hand wall toss testi ve Y-denge testi uygulanmıştır. Verilerin analizinde; antrenman etkisi için Shapiro-Wilk testi, Gruplar arası farklılıklar için, Mann Whitney-U testi, Eşleştirilmiş t-testi ve Bağımsız Örneklem t-testi kullanılmıştır. Araştırmanın anlamlılık düzeyi 0.05 olarak belirlenmiştir. Tüm istatistiksel analizler SPSS 22.0 paket programında yapılmıştır. Bulgular: Farklılıkla öğrenme grubunun sonuçları, klasik öğrenme grubu sonuçlarına göre istatistiksel olarak daha anlamlı bulunmuştur (p<0.05). Klasik öğrenme grubunda da anlamlı gelişmelerin olması yaş dönemine bağlı düzenli yapılan spor çalışmalarının doğal etkisi olarak nitelendirilebilir. Sonuçlar: Klasik öğrenme grubu ile karşılaştırıldığında, farklılıkla öğrenme grubu performansı daha fazla gelişme göstermiştir.

Objective: The aim of our study was to investigate the effects of differential learning on agility, handball-specific coordination and Y-balance skills and performance development in handball for beginner handball players. Materials and Methods: In this study, 44 male middle school students aged 11-13 years, who were new to sports, from Istanbul and Adana provinces participated voluntarily. Two groups of 22 students each were randomly selected as a classical training group and a differential learning plyometric group. Both groups were given handball basic training as adaptation training for four weeks. Then, pre-tests were conducted. In the experimental period, the trainings were performed four days a week for 1.5 hours for 12 weeks. Post-tests were conducted after the trainings given to all athletes. In the study, T-test, zigzag running, obstacle test, slalom dribbling, fast pass on the wall, hand wall toss test and Y-balance test were applied. In the analysis of the data; Shapiro-Wilk test was used for training effect, Mann Whitney-U test, Paired t-test and Independent Sample t-test were used for differences between groups. The significance level of the study was determined as 0.05. All statistical analyses were performed in SPSS 22.0 package program. Results: Better results were achieved in differential learning group compared to the classical learning group (p<0.05). The significant improvements in the classical learning group can be explained with their age period. Conclusions: Compared to the classical learning group, the performance of the differential learning group showed quantitatively better improvement.