Sıçanlarda deneysel diyabetik nefropatide origanum majorana’nın etkileri

Abstract

Amaç: Diabetes mellitus insülin sentezinde azalma ve/ veya insülin direnci nedeniyle kan şekerinde artma ile karakterize olan kronik bir hastalıktır. Bu çalışmada streptozotosin (STZ) ile diyabet oluşturulmuş sıçanların karaciğer ve böbrek dokularında biyokimyasal parametreler değerlendirilmiş, Origanum majorana bitkisinin bu parametrelerde oluşabilecek değişikliklere karşı koruyucu etkilerinin araştırılması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmamızda 300-400 g ağırlığında erkek Sprague-Dawley sıçanlar kullanıldı. Sıçanlar kontrol, diyabet ve diyabet+Origanum majorana olmak üzere 3 gruba ayrıldı. Kontrol grubundaki sıçanlara i.p. sitrat tamponu uygulandı. Diyabet ve diyabet+Origanum majorana grubundaki sıçanlara streptozotosin (STZ) 60 mg/ kg dozda i.p. uyguldı. 48 saat sonra kan glukoz değerleri 200 mg/ dL'den yüksek olan sıçanlar diyabetik olarak kabul edildi. Üçüncü gruba 200 mg/ kg Origanum ekstresi 6 hafta süre ile her gün p.o. yolla uygulandı. Bulgular: Serumda aspartat aminotransferaz (AST), alanin aminotransferaz (ALT) ve kreatinin değerleri ölçüldü. Böbrek ve karaciğer dokularında ise malondialdehit (MDA) ve glutatyon (GSH) değerlerine bakıldı. Ayrıca böbrekte vasküler endotel büyüme faktörü (VEGF) değerleri incelendi. AST, ALT, kreatinin, VEGF ve MDA değerlerinin diyabet grubunda arttığı, Origanum majorana tedavisi ile anlamlı olarak azaldığı bulundu. GSH değerleri diyabet grubunda azalırken, Origanum majorana uygulaması bu değerlerde anlamlı bir artış meydana getirdi. Sonuç: Origanum majorana’nın serumda ve dokularda oluşan oksidan hasarı önleyerek diyabette gelişebilecek nefropatiye karşı koruyucu etki göstereceğini düşünmekteyiz.

Aim: Diabetes mellitus is a chronic disease characterized by decreased insulin synthesis or increased blood sugar due to insulin resistance. In this study, we aimed to investigate the protective role of Origanum majorana on biochemical parameters of rats that induced by streptozotocin (STZ). Materials and Methods: Male Sprague-Dawley (SD) rats weighing 300-400 g were used. Rats were divided into 3 groups as control, diabetes and diabetes + origanum majorana. Citrate buffer was used i.p. in the control group. Diabetes was induced by STZ at a dose of 60 mg/ kg i.p. After 48 hours, rats with blood glucose values higher than 200 mg / dL were considered diabetic. Diabetic rats were divided into two groups. While the first group was not treated, the second group received 200 mg/ kg Origanum extract for 6 weeks. Results: In this study, Aspartate Aminotransferase (AST), Alanine Aminotransferase (ALT) and Creatinine values were measured in serum. Malondialdehyde (MDA) and glutathione (GSH) levels were measured in kidney and liver tissues. Vascular Endothelial Growth Factor (VEGF) values were also evaluated in renal tissue. It was found that AST, ALT and Creatinine values increased in diabetes and decreased significantly in treatment group. MDA levels were increased and GSH values were decreased in diabetes. Origanum majorana treatment decreased lipid peroxidation and resulted in a significant increase in GSH levels. The increase in VEGF values in the diabetes group decreased in the treatment group. Conclusion: Our findings show that Origanum majorana treatment has protective effect against nephropathy in diabetes by preventing oxidative damage.