Nd: YAG ve Er, Cr: YSGG lazer uygulanmış dentin yüzeyine bazı bonding ajanlarının adaptasyonlarının ve bağlanma kuvvetlerinin incelenmesi

Abstract

Çalışmanın amacı, iki farklı bonding ajanın Nd:YAG ve Er,Cr:YSGG lazer uygulanmış dentin yüzeyine bağlanma kuvvetlerinin ve adaptasyonlarının incelenmesi, gerçekleştirilen farklı yüzey uygulamalarının dentin yapısında meydana getirdiği değişimlerin değerlendirilmesidir. Çalışmada toplam 152 adet molar diş kullanılmıştır. Dişlerin oklüzal yüzlerindeki mine dokusu aşındırılarak dentin açığa çıkarılmış ve 40'ar dişten oluşan üç grup oluşturulmuştur. Dentin yüzeylerine Er,Cr:YSGG lazer, Nd:YAG lazer ve kontrol grubu olarak %37'lik ortofosforik asit uygulanmıştır. Bu üç grup ikişer alt gruba ayrılarak aseton ve etanol esaslı bonding ajanlar uygulanmış, üzerlerine kompozit yerleştirilmiştir. Üç gruptaki toplam 120 örnekte bağlanma kuvvetleri ölçülmüştür. Alt gruplardan seçilen 3'er dişin kopma yüzeyleri SEM'de incelenmiştir. 12 adet örnek yine aynı uygulamalardan geçirildikten sonra bonding ajanın adaptasyonunun değerlendirilmesi için SEM'de incelenmiştir. Geriye kalan 20 diş ile dört çalışma grubu oluşturularak bir gruba hiçbir işlem yapılmamış, diğer gruplara Er,Cr:YSGG lazer, Nd:YAG lazer ve %37'lik ortofosforik asit uygulanarak dentin yüzeyindeki mineralizasyon değişimlerinin tayini için EDS analizi yapılmış, morfolojik değişimler SEM'de incelenmiştir. Sonuçlar istatistiksel olarak değerlendirilmiştir. Bağlanma kuvveti ölçümleri neticesinde kontrol grubunda bonding ajanların bağlanma kuvveti değerleri arasındaki ilişki istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p<0,01). Aseton içeren ajanların bağlanma kuvveti değerlerinin bu grupta daha yüksek olduğu görülmüştür. Yüzey işlemlerinin bonding ajanların bağlanma kuvveti değerlerini istatistiksel olarak anlamlı derecede etkilediği görülmüştür (p<0,01). Er,Cr:YSGG lazer ile Nd:YAG lazere göre istatistiksel olarak anlamlı şekilde daha yüksek bağlanma kuvveti elde edilmiştir. SEM incelemesinde her üç uygulamanın da farklı yüzey morfolojisi oluşturduğu gözlenmiştir. Dentin yüzeylerindeki Ca, P, Mg, S, Ca/ P ve Mg/ Ca değerleri incelendiğinde sadece S miktarında istatistiksel olarak anlamlı değişim saptanmıştır. Bu veriler doğrultusunda; bağlanma dayanıklılığında uygulanan yüzey işleminin, kullanılan bonding ajanın yapısından daha etkili olduğu, lazer uygulamalarının yüzey morfolojisinde değişiklikler meydana getirseler de bağlanma kuvvetleri üzerinde konvansiyonel yöntemlerden daha etkili olamadıkları sonucuna varılmıştır. This study is aimed to determine the tensile bond strength and adaptation of two different bonding agents on Nd:YAG and Er,Cr:YSGG laser irradiated dentin surface and to evaluate structural changes caused by different surface treatments. 152 molar teeth were used. Occlusal enamel was removed and dentinal surface was exposed. 120 teeth were assigned to three groups of 40 samples in which dentin was conditioned with Er,Cr:YSGG laser, Nd:YAG laser and 37% orthophosphoric acid as the control group. Each group was divided into two subgroups, acetone and ethanol containing bonding agents and composite resins were applied. Bond strengths of 120 samples were measured. The fractured surfaces of three teeth selected randomly from each subgroup were examined in SEM. The remaining 12 samples were examined in SEM to evaluate the adaptation and penetration of the bonding materials to dentin. The last 20 teeth were divided randomly into four groups, one of which was left untreated, and the other three with the same surface applications mentioned above. These samples were examined in SEM-EDS to evaluate the alterations in mineral content. The results were evaluated statistically. The bond strengths of the bonding agents were significantly different only in the control group (p<0,01). The bond strength values of acetone containing agents in this group were found to be higher. Effect of the surface treatments on the bond strengths of both agents were statistically significant (p<0,01). When compared with Nd:YAG laser, bond strength values to dentin surface obtained with Er,Cr:YSGG laser were statistically higher. SEM investigations showed that each of the three treatments resulted in different surface morphology. Ca, P, Mg, S, Ca/ P and Mg/ Ca values were analyzed and only the difference in S content was found to be statistically significant ((p<0,05). Based on these data; surface treatment method was found to be more effective on bond strength values than the solvent type of bonding agent used. Although laser applications resulted in roughened surface morphology, they did not result in better bond strength values compared to conventional methods.