An empirical study of the measurement of the level of competition in the turkish banking system using panzar-rosse methodology

Abstract

Türk bankacılık sektöründeki artan rekabet, kriz sonrası yeniden yapılandırma uygulamaları neticesinde hızlanan küreselleşmeyle beraber finansal piyasalar arasındaki entegrasyona hız vermiştir. Bankacılık sektöründe rekabet düzeyinin ölçülmesine olan ilgi sektördeki yoğunlaşmanın artmasına paralel olarak son derece önem kazanmıştır. Bu nedenle çalışmada, panel veri kullanılarak 2002- 2010 döneminde Türk mevduat bankalarının firma davranışına bağlı olarak rekabet düzeyinin tahmin edilmesi amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda mevduat bankalarının rekabet seviyesinin tahmini için “Yeni Endüstriyel Organizasyon Teorisi” kapsamında geliştirilmiş olan Panzar-Rosse modeli kullanılmıştır. Çalışmada 31 bankanın yıllık veri seti kullanılmış ve elde edilen ampirik sonuçlar bankacılık sektörünün monopolcü rekabet koşullarında faaliyet gösterdiğini ortaya koymuş ve tam rekabet ile tekelci koşullar reddedilmiştir. Özel mevduat bankalarının ise piyasa gücünü ellerinde tuttukları görülmektedir. Ampirik bulgular değerlendirildiğinde; Türk bankacılık sektörünün oligopolistik yapısına rağmen sektördeki firma davranışının tekelci rekabet ile tanımlandığı ortaya çıkmıştır bu da pazar gücü hipotezini desteklemektedir. Ayrıca, 2002-2010 yılları arasında yoğunlaşmadaki artış ve sektörün yeniden yapılanması nedeniyle banka sayısında ortaya çıkan azalma rekabetteki yoğunluğun azalmasını da beraberinde getirmektedir.

As the dynamics of competition and the impacts of globalization on banks have begun to change after the restructuring program in the Turkish banking sector, measuring the competitive behavior of banks has gained an increasing interest. In this paper we adopt the Panzar3Rosse model developed by “New Industrial Organization Approach” to assess the competitive conditions for deposit banks in Turkey. We used panel data for the period 200232010. By using disaggregated annual data from 31 banks, the empirical results of this study suggest that deposit banks operate under monopolistic competition as the cases of monopoly and perfect competition are rejected for the Turkish banking sector. It also appears as private deposit banks seem to enjoy even more market power. When we preview the empirical results briefly, we find that the deposit banks in Turkey can be characterized as monopolistically competitive despite its oligopolistic structure, thus supporting the market power hypothesis. We also show that the reduction in the number of banks, as a result of ongoing restructuring program in the sector and the associated increase in concentration during 200232010, was accompanied by a decline in the intensity of competition.