Transfüzyon reaksiyonlarının önlenmesi

Abstract

Kan/kan ürünleri transfüzyonu, özel bir doku nakli olarak tanımlanmakla birlikte, 20. yüzyılın başlarında kan grubu antijenlerinin, alıcı-verici çaprazlama testlerinin ve tipleme yöntemlerinin keşfedilmesi ile tıp dünyasında uygulama alanına girmiştir. Perioperatif dönemde hastalar için girişimlerde kritik öneme sahip uygulamalardan biri olan kan/kan ürünleri transfüzyonu, sıklıkla yüksek kanama uygulama olmasına riskiyle ilişkili uygulanmaktadır. Bununla birlikte, potansiyel olarak hayat kurtarıcı bir karşın dolaşım yüklenmesi, akut akciğer hasarı, hemolitik reaksiyonlar ve bakteriyel kontaminasyon gibi hastada ciddi komplikasyonlara neden olabilmektedirler. Transfüzyon endikasyonu sonrası hastanın kimliğinin doğrulanmasından, reaksiyon belirtileri yönünden izlemine kadar tüm süreçte hemşirelerin transfüzyon güvenliği konusunda sorumlulukları bulunmaktadır. Hemşirelik bakımına duyarlı kalite göstergelerinden biri olan bu uygulamada hemşirelerin kanıta dayalı güncel bilgilerle uygulayacakları girişimler, transfüzyon reaksiyonlarının önlenmesine, hasta güvenliğinin sürdürülmesine ve kaliteli sağlık bakımı sunulmasına katkı sağlayacaktır.Although blood and blood component transfusions are classified as specialized tissue transplantation, they became integrated into the realm of medical practice during the early 20th century following the momentous discovery of blood group antigens, the emergence of recipient-donor crossover tests, and the advancement of typing methodologies.These transfusions, constituting a pivotal medical intervention within the perioperative period, are frequently employed during procedures that entail a heightened risk of bleeding. Nonetheless, notwithstanding their potential to salvage lives, they entail the propensity to yield grave complications in patients, including circulatory overload, acute lung injury, hemolytic reactions, and bacterial contamination.Following the delineation of the transfusion indication, nurses shoulder the responsibility for orchestrating the entire transfusion process, encompassing patient identity verification and vigilant monitoring for symptomatic reactions. This procedure, which stands as a discerning quality benchmark for nursing care, necessitates the implementation of interventions by nurses that are anchored in evidence-based contemporary knowledge, thereby mitigating the likelihood of transfusion reactions, upholding patient safety, and ensuring the provision of high-quality healthcare services.