The failure of agricultural trade liberalization

Abstract

Bu tezde Dünya Ticaret Örgütü'nün kurulmasıyla birlikte imzalanan Uruguay Round Agreement on Agriculture sonrası dünya tarım ticaretinde yaşanan liberalizasyon süreci incelenmektedir. 1948'de GATT antlaşmasının imzalanmasndan günümüze değin tarım sektörü özgürleştirmeye direnç göstermiştir.Bu tez çalışmasında, tarımın ayrıksılığının ve tarımda yüksek koruma oranlarının varlığının nedenleri Uluslararası İlişkiler kuramı çerçevesinde araştırılmaktadır. Bu çalışma tarımda liberalizasyon çabalarının başarısızlıkla sonuçlandığını ve bu başarısızığın altında yatan en önemli sebeplerden birinin devletlerin güvenlik kaygısı olduğunu ileri sürmektedir; çünkü tarım yalnızca bir ekonomi değil, aynı zamanda bir güvenlik konusudur ve bir noktaya kadar 'yüksek siyaset'alanında da sınıflandırılabilir. Çalışmadaki veriler ve bulgular da bunu destekler niteliktedir. Tarımda kendi kendine yeterlilikleri az ise, devletler korumacı siyasalara başvurarak, özerkliklerini sürdürme ve arttırma çabası içine girmektedirler. Bu yüzden tarım politikalarının incelenmesine diğer ticaret sektörlerinde olduğu gibi Neoliberal bir çerçeve yerine Neorealist bir çerçeve içinde yaklaşmak daha doğru olacaktır. This thesis analyzes the liberalization process following the Uruguay Round Agreement on Agriculture signed with the establishment of the World Trade Organization. Agricultural trade has been problematic and resilient to liberalization since the establishment of the GATT in 1948. The reasons for the exceptionality of agriculture and high protectionism are examined in the framework of International Relations theory in this paper. The paper argues that international trade liberalizaion in agriculture has failed and security concerns lie at the root of this failure because agriculture is a security issue and can be categorized to some degree in the domain of 'high politics'. The findings support this hypothesis. If their self-sufficiency in agriculture is low, states try to maintain and increase their autonomy by resorting to protectionist policies. Therefore, it will be more appropriate to examine agricultural trade within a Neorealist framework rather than a Neoliberal Institutionalist one.