Sepsis ve Ekstrakorporeal Membran Oksijenizasyonu

Abstract

Sepsis ve sepsisin yol açtığı organ yetersizlikleri yoğun bakımlardaki mortalite ve morbiditenin en önemli nedenlerindendir. Şiddetli sepsiste, çoğunlukla miyokardiyal disfonksiyon ve vasoplejinin gözlemlendiği kardiyovasküler sistem tutulumu ve PaO2/ FiO2 oranının azalma trendinde olduğu solunum sistemi tutulumu birliktedir. Ekstrakorpereal membran oksijenasyonu ( Extracorporeal Membrane Oxygenation ECMO) geleneksel tedavi ile sonuç alınamayan akut ve geri dönüşümlü akciğer veya kalp-akciğer hasarında yeterli oksijenasyonu sağlamakta işlev gören, yeni bir yaklaşım olarak günümüzde yoğun bakımlarda giderek daha sık kullanılmaya başlanmıştır. Uygulamanın, organizmanın homeostazisi ile doğrudan ilişkili ve mekanik ventilasyonun travmatik zararlarından kaçınmayı sağlayabilecek bir yöntem olması ECMO kullanımını sepsiste güncel hale getirmektedir.

Sepsis and sepsis related organ dysfunctions are leading causes of mortality and morbidity in intensive care units. In severe sepsis, cardiovascular system failure including myocardial dysfunction/ vasoplegia and respiratory failure along with trending down of PaO2/FiO2 ratio are frequently present together. Extracorporeal Membrane Oxygenation (ECMO) is being used more often in intensive care to maintain oxygenation in cases of acute or reversible lung injury/myocardial dysfunction which is recalcitrant to traditional therapy. Since application of ECMO provides us with a way to mitigate or avoid the traumatic effects of mechanical ventilation, it is one of the most debated issues in the relevant literature.