Şuf'a hakkı ve Osmanlı tatbikatı

Abstract

Şuf’a hakkı komşuluk hukukunun farklı bir görünümü olup taşınmazın bulunduğu çevreye yabancı bir kimseden gelecek muhtemel zararı def etmek maksadı taşımaktadır. Zayıf bir hak olan şuf’anın mülkiyet kazanmaya kadar giden bir sonuca yol açması sebebiyle müçtehitler tarafından sıkı şekil şartlarına tabi tutulmuştur. Nitekim Osmanlı mahkemelerindeki şuf’a davaları ekseriyetle bu şartların sağlanıp sağlanmadığı üzerinden yürümüş, şartlara tam anlamıyla riayet etmeyen davacıların talepleri kadı tarafından reddedilmiştir. Kadı sicillerinden de tespit ettiğimiz üzere kadılar bu usul ve esasa ilişkin muhakemelerini fıkıh metinlerine bağlı kalarak yapmışlardır.Right of pre-emption, which is a particular appearance of neighbourhood law, has aimed eject injury that might arise from having a stranger who becomes a co-sharer or a neighbor by buying the real property. Jurists put pre-emption, a weak right, through strict formal conditions because it causes to gain property right. Thus trials of pre-emption in Ottoman courts usually have been heard regarding whether to meet the conditions; hence claimants’ demands that have not complied with the conditions have been dismissed by qadi. As determined in the shari’iyye registers, qadis have judged concerning rules and procedures adhering to fiqh texts.