Tip 2 diyabetli hastalarda farklı şiddetteki aerobik egzersizlerin metabotrofik ve nöroprotektif etkisi

Abstract

Amaç : Tip 2 Diyabetlilerde farklı şiddetteki aerobik egzersizlerin kognisyon, depresyon ve metabolik değerler üzerine etkisi ile bunlarla ilişkili nöroprotektif ve metabotrofik farktörlerin değişimini incelemek amaçlandı. Gereç ve Yöntem : 40-65 yaş arası Tip 2 Diyabetli 32 hasta randomize olarak 2 gruba ayrıldı. Grup 1 hastalara orta şiddetli aerobik egzersiz, Grup 2 hastalara yüksek şiddetli intervalli aerobik egzersiz uygulandı. Akut etki için 1 günlük egzersiz sonrası, kronik etki için 12 haftalık egzersiz sonrası ve uzun dönem etki için 1 yıl sonra değerlendirmeler yapıldı. Hastalara İz Sürme Testi (İST) A ve B bölümleri, Stroop Testi Çapa Versiyonu, Beck Depresyon Envanteri (BDE) uygulandı. Kan analizlerinde BDNF, NGF, İrisin, TOS, TAS, OSİ, Açlık Plazma Glukozu, HbA1c ve HDL-kolesterol değerleri bakıldı. Bulgular : Grup 1 ve Grup 2 bireylerin tek seanslık egzersiz sonrası İST-A (0,003) ve İST-B (0,047) değerleri ile Stroop A (0,014), Stroop C (0,017) ve Stroop D (0,019) değerleri iyileşti. TAS (0,007) değeri artarken, OSİ (0,014) değeri azaldı. Grup 1 bireylerde; İST-A akut, kronik ve uzun dönem takip sonrası iyileşti (0,001, 0,009, 0,047 sırasıyla). BDE skorları kronik egzersizle birlikte iyileşti ve 1 yıllık takipte de korundu (0,031). HbA1c (0,074) ve HDL-kolesterol (0,042) değerleri kronik egzersizle iyileşti ancak egzersiz bırakıldıktan sonra tekrar geriledi. BDNF (0,271), NGF (0,230) ve İrisin (0,101)’de kronik egzersiz sonrasında fark görülmedi. Sonuç : Tip 2 Diyabetli hastalarda, aerobik egzersiz eğitiminin metabolik ve kognitif sonuçlar üzerinde olumlu etkisi olmakla birlikte bu etki nöroprotektif ve metabotrofik faktörlerden bağımsız olarak gerçekleşti.

Objective: It was aimed to examine the effects of different intensity aerobic exercises on cognition, depression, and metabolic values in patients with Type 2 Diabetes, and the changes in neuroprotective and metabotropic factors associated with them. Material and Methods: 32 patients with Type 2 Diabetes aged 40-65 years were randomly divided into 2 groups. Moderate-intensity aerobic exercise was applied to Group 1 and high-intensity interval aerobic exercise was applied to Group 2. Evaluations were made after one-session exercise for the acute effect, after a 12-week exercise program for the chronic effect, and after 1 year for follow-up. Trail Making Test(TMT) parts A and B, Stroop Test Capa Version, Beck Depression Inventory(BDI) were applied to the patients. BDNF, NGF, Irisin, TOS, TAS, OSI, Fasting Plasma Glucose, HbA1c, and HDL-cholesterol values were measured in blood analysis. Results: TMT-A(0.003) and TMT-B(0.047) values and Stroop-A(0.014), Stroop-C(0.017) and Stroop-D(0.019) values of Group 1 and Group 2 individuals improved after one-session exercise. The value of TAS(0.007) increased, while the value of OSI(0.014) decreased. In Group 1 individuals; TMT-A improved after acute, chronic and long-term follow-up (0.001, 0.009, 0.047, respectively). BDI scores improved with chronic exercise and were maintained at 1-year follow-up (0.031). HbA1c(0.074) and HDL-cholesterol(0.042) values improved with chronic exercise but regressed after exercise was stopped. There was no difference in BDNF(0.271), NGF(0.230) and Irisin(0.101) after chronic exercise. Conclusion: In patients with Type 2 Diabetes, aerobic exercise training positively affected metabolic and cognitive outcomes, but this effect was independent of neuroprotective and metabotrophic factors.