Açık kalp cerrahisinde kardiyotomi rezervuar ile ototransfüzyon kullanımının karşılaştırılması

Abstract

Amaç: Açık kalp cerrahisinde cerrahi alanda biriken kanı dolaşıma yeniden kazandırmak, komplikasyonları en aza indirmek için aspire edilen kanı santrifüj eden ve eritrositlerini ayıran kan koruyucu ototransfüzyon sistemleri sıklıkla kullanılmaya başlanmıştır. Bu çalışmada, açık kalp cerrahisi hastalarında ototransfüzyon ya da kardiyotomi rezervuarı kullanımının hemodinamik, hemostatik ve enflamatuar etkilerinin araştırılması amaçlanmaktadır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada elektif, yetişkin, açık kalp cerrahisi ameliyatlarında hastalar kardiyotomi rezervuarı (coronary sucker) (Grup 1, n:27) ile ototransfüzyon kullanılan kullanılan hastalar (Grup 2, n:27) retrospektif olarak karşılaştırılmıştır. Tüm hastaların; demografik özellikleri, preoperatif, peroperatif ve postoperatif hemodinamik ve laboratuvar verileri, operasyonel ve postoperatif takip verileri kaydedilmiştir. İstatiksel analizler için SPSS Statics 22 programından yararlanılmıştır. Bulgular: Çalışmamızda, ototransfüzyon kullanılması ile hastalara ortalama 774 ml ototransfüzyon kanı tekrar infüze edilmiş ve klasik kardiyotomi aspiratör sistemine göre daha negatif postoperatif dengeleri saptanmıştır. Hastaların YBÜ kalış süresi açısından anlamlı bir farklılık bulunmamasına rağmen, ventilasyon ve hastane kalış süreleri ototransfüzyon grubunda istatistiksel olarak daha kısa tespit edilmiştir. Gruplar arasında hemoglobin, hematokrit ve trombosit değerleri ile eritrosit süspansiyonu ve taze donmuş plazma kullanımı açısından istatistiksel anlamlı bir farklılık saptanmamıştır. Hemoliz veya enfeksiyon gibi herhangi bir komplikasyon ile karşılaşılmamıştır. Sonuç: Ototransfüzyon sistemi, özellikle yüksek kanama riski içeren majör cerrahilerde, düşük preoperatif hemoglobin, nadir kan grubu veya çoklu antikorlara sahip hastalarda güvenli ve etkili bir kan koruyucu yöntem olarak düşünülmelidir.

In open heart surgery, blood-preserving autotransfusion systems that centrifuge the aspirated blood and separate the erythrocytes have been frequently used in order to recirculate the blood accumulated in the surgical area and to minimize complications. It is aimed to investigate the hemodynamic, hemostatic and inflammatory effects of autotransfusion or cardiotomy aspirator use in open heart surgery patients. Material and Method: In this study, patients who used a cardiotomy reservoir (Group 1, n:27) and patients who used autotransfusion (Group 2, n:27) in open heart surgery were compared retrospectively. All patients’ demographic characteristics, hemodynamic and laboratory data, operational and postoperative follow-up data were recorded. SPSS Statics 22 program was used for statistical analysis. Results: In our study, with the use of autotransfusion, an average of 774 ml of autotransfusion blood was reinfused to the patients and more negative postoperative balance was found compared to the classical cardiotomy aspirator system. Although there was no significant difference in terms of ICU stay of the patients, the duration of ventilation and hospital stay were found to be statistically shorter in the autotransfusion group. There was no statistically significant difference between the groups in terms of hemoglobin, hematocrit and thrombocyte values, and the use of erythrocyte suspension and fresh frozen plasma. Complications such as hemolysis and infection were not encountered. Conclusion: The autotransfusion system should be considered as a safe and effective blood sparing method in patients with low preoperative hemoglobin, rare blood group or multiple antibodies, especially in major surgeries with high bleeding risk.