Psikolojik danışmanların özbakım davranışları, mesleki yaşam kaliteleri ve mesleki tamamlanmışlık düzeyleri ile iyi oluşları arasındaki ilişkide duygu düzenleme becerilerinin aracı rolünün incelenmesi

Abstract

Bu araştırmanın amacı, psikolojik danışmanların iyi oluş düzeyleri ile öz bakım davranışları, mesleki yaşam kalitesi düzeyleri ve mesleki tamamlanmışlık algıları arasındaki ilişkide duygu düzenleme becerilerinin aracı rölünün incelenmesidir. Psikolojik danışmanların iyi oluşlarını yordamak için bağımsız değişken olarak öz bakım, mesleki yaşam kalitesi, mesleki tamamlanmışlık ve aracı değişken olarak duygu düzenleme becerileri ele alınmıştır. Araştırmanın modeli yordayıcı kolerasyonel desendir. Araştırmanın çalışma grubunu 24-56 yaş aralığında bulunan 321 psikolojik danışman oluşturmaktadır. Araştırma verilerini toplamak amacıyla kullanılan ölçme aracı olarak Kişisel Bilgi Formu, Ruh Sağlığı Uzmanları için Öz Bakım Ölçeği, Mesleki Yaşam Kalitesi Ölçeği, Duygu Düzenleme Becerileri Ölçeği ve Genel İyi Oluş Ölçeği Kısa Formu kullanılmıştır. Araştırmada verilerin analizi R-Studio Team kullanılarak Yapısal Eşitlik Modellemesi (YEM) ile yapılmış, aracılık etkisinin analizinde Bootstraping yönteminden faydalanılmıştır. Yapılan YEM analizi sonucunda öz bakım, mesleki yaşam kalitesi ve mesleki tamamlanmışlık ile genel iyi oluş arasında, duygu düzenleme becerilerinin aracı rolüne dair modelin iyi uyum sergilediği belirlenmiştir. Araştırma bulgularına göre, öz bakım, mesleki yaşam kalitesi ve mesleki tamamlanmışlığın genel iyi oluş üzerinde doğrudan etkisinin anlamlı olduğu; öz bakım, mesleki yaşam kalitesi ve mesleki tamamlanmışlığın duygu düzenleme becerileri üzerinde doğrudan ve anlamlı birer etkiye sahip oldukları; duygu düzenleme becerilerinin de genel iyi oluş üzerinde doğrudan ve anlamlı bir etkisinin olduğu sonucu elde edilmiştir. Araştırmada son olarak duygu düzenleme becerilerinin, öz bakım, mesleki yaşam kalitesi ve mesleki tamamlanmışlık ile ilişkisinde romantik kısmi aracılık etkisinin olduğu belirlenmiştir.

The aim of this study is to examine the mediating role of emotion regulation skills in the relationship between well-being levels of psychological counselors and their self-care behaviors, professional quality of life levels, and professıonal fulfillment. In order to predict the well-being of psychological counselors, self-care, professional quality of life, professional fulfillment were considered as independent variables and emotion regulation skills as mediating variables. The research model is a multifactorial complex predictive correlational design. The study group consists of 321 psychological counselors between the ages of 24-56. Personal Information Form, Self-Care Scale for Mental Health Professionals, Professional Quality of Life Scale, Emotion Regulation Skills Scale, and General Well-Being Scale Short Form were used as measurement tools to collect the research data. Data analysis in the study was carried out with Structural Equation Modeling (SEM) using the R-Studio Team Program, and Bootstraping method was used in the analysis of the mediation effect. As a result of the SEM analysis, it was determined that the model regarding the mediating role of emotion regulation skills between self-care, professional quality of life, professional completion and general well-being exhibited a good fit. According to the research findings, it was concluded that the direct effect of self-care, professional quality of life and professional completion on general well-being was significant; self-care, professional quality of life and professional completion had a direct and significant effect on emotion regulation skills; and emotion regulation skills also had a direct and significant effect on general well-being. Finally, it was determined in the research that emotion regulation skills had a romantic partial mediation effect in the relationship between self-care, professional quality of life and professional completion.