Rapid maksiller ekspansiyon sonrası nazofarinksde oluşan sefalometrik değişiklikler

Abstract

ÖZET: Burun havayolu geçişinin tıkalı olduğu durumlarda mecburen ağız solunumu yapılmaktadır. Maksiller darlık tedavisinde kullanılan Rapid Maksiller Ekspansionun (R.M.E.) burun havayolunu rahatlattığı birçok araştırmada rapor edilmiştir. Araştırmamızın amacı R.M.E.'nin sefalometrik olarak burun havayolunda meydana getirdiği değişiklikleri incelemektir. MATERYAL VE METOD: Araştırmamız, tedavilerine R.M.E. ile başlanan 39 hastamızın, tedavi öncesi ve ekspansiyon sonrası 3 aylık retansiyon döneminden sonra alınan lateral sefalogramlan üzerinde yürütülmüştür. Bu filmler üzerinde ADI, AD2, Ba-S-PNS, Artiküler açı, Sella Nasion- Mandibüler düzlem açısı gibi değerler ölçülmüş ayrıca adenoid dokunun ilgili bölge içerisindeki alanı mm2 cinsinden bulunarak toplam nazofarinks alanına bölünmüş, böylece Adenoid Oranı elde edilmiştir. Havayolu Oranının hesaplanması için ise, Schulhof un (1978) formülünden yararlanılmıştır (1-Adenoid Oranı = Havayolu Oranı). Sefalometrik veriler Student-t testi ile değerlendirilmiştir. Bulgular: ADI (p<0.05) ve AD2 (p<0.01) değerleri ekspansiyon sonrası anlamlı artış göstermişlerdir. SONUÇ: R.M.E.'nin nazofaringeal havayolu üzerinde, ekspansiyon dönemi için olumlu etkileri olduğu anlaşılmaktadır. Bu etkilerin kalıcılığı ise başka bir araştırma konusudur.

. Aim: When nasally obstructed, cases would lead to mouth breathing in order to survive. The Rapid Maxillary Expansion treatment (R.M.E.) employed for maxillary discrepancy cases is reported to improve then nasal airway as a secondary effect. The aim of this study is to evaluate the changes occurring in the nasal airway, during R.M.E cephalometrically. Material and Method: The study is carried out in the patients (n=39) whom their treatments required R.M.E. The preexpansion and postexpansion lateral cephalograms were evaluated and ADI, AD2, Ba-S-PNS, Articuler angle, SN-MP angle parameters were measured. In addition to these parameters, the adenoidal tissue in the nasopharyngeal zone was calculated by means of mm2, and it was divided by nasopharyngeal area and the Adenoidal Ratio was found. For the calculation of the nasopharyngeal airway ratio Schulhof formula (1978) was employed (1-Adenoidal Ratio=Nasopharyngeal Airway Ratio). Cephalometric findings were statistically evaluated by using Student-t test. Findings: The changes in the parameters ADI (p&lt;0.05) and AD2 (p&lt;0.01) were statistically significant as showing improvement in the nasal airway. Conclusion: It can be concluded by saying that R.M.E. had improving effects in the nasal airway. However, stability would be the subject of another study.