Kadın futbolcularda yüksek şiddetli aralıklı koşular ve küçük alan oyunlarının fizyolojik ve teknik özellikler üzerindeki etkileri

Abstract

Amaç: Bu çalışmada, futbol antrenmanlarında kullanılan 4v4 küçük alan oyunları (30x25 m, serbest temas, kalecisiz, 2 set x 4 dk çalışma, 3 dk dinlenme) ile yüksek şiddetli aralıklı koşular (Maksimum Aerobik Sürat-MAS %120, 2 set x 4 dk çalışma, 3 dk dinlenme) ve iki antrenman modelinin birleşiminden oluşan kombine antrenmanların aerobik, anaerobik ve teknik performans üzerindeki etkilerinin değerlendirilmesi amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Araştırmaya, Türkiye Futbol Federasyonu 2023-2024 sezonu Kadınlar Süper Ligi'nde oynayan 19-30 yaşları arasında 24 kadın futbolcu katıldı. Sporcular, 30-15 IFT Aralıklı Fitness Testi, tekrarlı sprint ve şut atma teknik performans testleri ile değerlendirildi. Katılımcıların 30-15 IFT testindeki MAS değerlerinin %120’si dikkate alınarak sporcular; a) yüksek şiddetli aralıklı koşu (YŞAK, n=8), b) küçük alan oyunları (KAO, n=8), ve c) kombine (KAO+YŞAK, n=8) antrenman grupları şeklinde ayrıldı. Uygulanan üç farklı antrenman modeli (4 hafta, 1 gün/ hafta, 4 birim) GPS cihazı ile takip edildi. Grup içi değerlendirmelerde Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi, gruplar arası karşılaştırmalarda Quade ANCOVA, Kruskal-Wallis ve Mann-Whitney U Testi kullanıldı; etki büyüklüğü Cohen's d ile hesaplandı. Bulgular: (30-15 IFT) Aralıklı Fitness Testi'nde, YŞAK grubu VO₂max %8,00, Mas%120 %10,30 artış gösterirken, KAO+YŞAK grubu en yüksek artışı sağladı (VO₂max %23,38, Mas%120 %31,20). Maksimum kalp atım hızı YŞAK grubunda %8,18, KAO+YŞAK grubunda ise %5,79 artığı gözlemlenmektedir. Tekrarlı Sprint Testi'nde gruplar arasında anlamlı fark bulunmazken, şut atma testinde KAO+YŞAK %40,82 artış göstererek en yüksek performansı sergiledi. Sonuç: Kadın futbolcularda aerobik ve anaerobik kapasite gelişimi için küçük alan oyunları ve yüksek şiddetli aralıklı koşular etkilidir. Ancak, kombine antrenman yöntemlerinin genel performans ve teknik kapasite üzerinde daha büyük bir etkiye sahip olduğu sonucuna varıldı. Bu bulgu, performans geliştirme programlarında farklı antrenman türlerinin bir arada kullanılmasının önemini vurgulamaktadır.

Objective: This study aimed to evaluate the effects of 4v4 small-sided games (30x25 m, unrestricted contact, no goalkeepers, 2 sets of 4-minute exercise, 3-minute rest), high-intensity interval running (120% of Maximal Aerobic Speed-MAS, 2 sets of 4-minute exercise, 3-minute rest), and combined training on aerobic, anaerobic, and technical performance in female soccer players. Materials and Methods Twenty-four female players (aged 19–30) from the Turkish Women’s Super League (2023–2024 season) participated. The 30-15 IFT (Intermittent Fitness Test), repeated sprint, and shooting performance tests were used for evaluation. Based on (30-15 IFT) MAS values (120%), participants were divided into: (a) high-intensity interval running (HIIT, n=8), (b) small-sided games (SSG, n=8), and (c) combined (SSG+HIIT, n=8) training groups. Training models were applied over 4 weeks (once weekly, 4 sessions) and monitored using GPS. Wilcoxon Signed-Rank, Quade ANCOVA, Kruskal-Wallis, and Mann-Whitney U tests were used for statistical analysis, with effect sizes calculated by Cohen’s d. Results: In the (30-15 IFT) Intermittent Fitness Test, VO₂max increased by 8.00% and Mas%120 increased by 10.30% in the ACF group, while the SSG+HIIT group achieved the highest increase (VO₂max 23.38%, Mas%120 31.20%). It is observed that maximum heart rate increased by 8.18% in the HIIT group and by 5.79% in the SSG+HIITgroup. While there was no significant difference between the groups in the Repetitive Sprint Test, in the shooting test, SSG+HIIT showed the highest performance with an increase of 40.82%. Conclusion: Small field games and high intensity interval running are effective for aerobic and anaerobic capacity development in female football players. However, it was concluded that combined training methods had a greater effect on overall performance and technical capacity. This finding emphasises the importance of using different training types together in performance development programmes.