Yakın ilişkilerde yalnızlığın bağlanma stilleri ve duygu düzenleme güçlüğü açısından incelenmesi

Abstract

Bu çalışma, bireylerin yakın ilişkilerde yaşadıkları yalnızlık duygusunun bağlanma stilleri ve duygu düzenleme güçlüğü arasındaki ilişkiyi incelemeyi amaçlamaktadır. Katılımcılar; 18-35 yaş aralığında en az bir romantik ilişki deneyimi olan 510 kişiden meydana gelmektedir. Çalışma kapsamında veriler çevrimiçi anketler aracılığıyla toplanmıştır. Bu çalışmada nicel araştırma yöntemlerinden biri olan ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Verilerin analizinde ise IBM SPSS Statistics 26 paket JAMOVI kullanılmıştır. Yakın ilişkilerde yalnızlığın demografik değişkenlere göre farklılaşıp farklılaşmadığını incelemek için Bağımsız Grup t Testi, Tek Yönlü Varyans Analizi (ANOVA) uygulanmıştır. Yakın ilişkilerde yalnızlığın, bağlanma stilleri ve duygu düzenleme güçlüğü ile arasındaki ilişkinin incelenmesi amacıyla Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon Katsayısı Analizi kullanılmıştır. Değişkenler arasındaki yordayıcılık gücünü belirlemek amacıyla Çoklu Regresyon Analizine başvurulmuştur. Bulgular, yalnızlık, bağlanma stilleri ve duygu düzenleme güçlüğü arasında anlamlı ilişkiler olduğunu ortaya koymuştur. Güvenli bağlanma stiline sahip bireylerin yalnızlık düzeyi ve duygu düzenleme güçlüğü daha düşük bulunurken, kaygılı ve kaçınan bağlanma stillerine sahip bireylerde daha yüksek düzeyde yalnızlık ve duygu düzenleme güçlüğü gözlemlenmiştir. Çalışmanın demografik bulgularına göre yalnızlık düzeyleri; yalnızca cinsiyet, yaş ve medeni duruma göre anlamlı farklılıklar göstermektedir. Örneğin, kadınların yalnızlık düzeylerinin erkeklerden daha yüksek olduğu, genç yetişkinlerde yalnızlık puanlarının daha yüksek çıktığı ve boşanmış bireylerin yalnızlık düzeylerinin evli bireylerden daha fazla olduğu tespit edilmiştir. Bu çalışma yalnızlık, bağlanma stilleri ve duygu düzenleme güçlüğü arasındaki ilişkileri ele alarak alan yazındaki bilgi boşluğunu doldurmayı hedeflemektedir. Elde edilen bulgular, bireylerin yalnızlık deneyimlerinin daha iyi anlaşılmasına ve aile ve çift danışmanlığı alanında uygulanabilir yöntemler geliştirilmesine katkı sağlayacaktır.

This study aims to examine the relationship between the loneliness experienced by individuals in intimate relationships, attachment styles, and emotion regulation difficulties. The participants consisted of 510 individuals aged between 18 and 35 who had experienced at least one romantic relationship. Data were collected through online surveys as part of the research. Correlational research design, one of the quantitative research methods, was employed in this study. IBM SPSS Statistics 26 and JAMOVI software were used for data analysis. To investigate whether loneliness in intimate relationships differs according to demographic variables, Independent Samples t-Test and One-Way Analysis of Variance (ANOVA) were applied. Pearson Product-Moment Correlation Coefficient Analysis was used to examine the relationship between loneliness in intimate relationships, attachment styles, and emotion regulation difficulties. Multiple Regression Analysis was conducted to determine the predictive power of the variables. The findings revealed significant relationships between loneliness, attachment styles, and emotion regulation difficulties. Individuals with a secure attachment style exhibited lower levels of loneliness and emotion regulation difficulties, whereas individuals with anxious and avoidant attachment styles showed higher levels of loneliness and emotion regulation difficulties. According to the demographic findings, loneliness levels differed significantly based on gender, age, and marital status. For instance, women reported higher loneliness levels compared to men, younger adults had higher loneliness scores, and divorced individuals exhibited greater loneliness levels than married individuals. This study aims to fill a gap in the literature by addressing the relationships among loneliness, attachment styles, and emotion regulation difficulties. The findings contribute to a better understanding of individuals' experiences of loneliness and offer practical implications for developing interventions in family and couple counseling.