Taceddin B. Zekeriyya El-Hindî’nin Risâle Fi’l-Cevâbi Alâ Suâli’l-Ulemâ An Baʻzı Efʻâli’s-Sûfiyye adlı eseri: tahkik ve değerlendirme

Abstract

Nakşbendiyye tarîkatının Tâciyye kolunun önderi Hindistanlı Tâceddin b. Zekeriyyâ (1050/ 1640) hakkında yapılan çalışmalar oldukça azdır. Şeyh Tâceddin uzun süre Mekke'de bulunmuş ve orada vefât etmiştir. Etkileri kısa süreli de olsa Hicaz bölgesinde görülmüştür. Bu çalışmanın ana konusu Şeyh Tâceddin'in Risale fi'l-cevâbi alâ suâli'l-ulemâ ʻan baʻzı efʻâli's-sûfiyye adlı eseri ve bu eserdeki muhtelif tasavvufî meselelere bakışının değerlendirmesidir. Şeyh Tâceddin'in bu eseri yazma gayesi sûfilerin bazı uygulamalarının bid'at olmadığını ortaya koymaktır. Dolayısıyla bu çalışma ile bazı tasavvufî uygulamaların delillleri de zikredilmiş olacaktır. Ayrıca Şeyh Tâceddin'in bu konular hakkındaki şahsi görüşlerine de ulaşılmış olacaktır. Çalışmada öncelikle müellifin hayatı hakkında bilgi verilmiştir. Daha sonra eserdeki konular müellifin ele aldığı bağlamda değerlendirilmiştir. Son bölümde ise eserin yazma halindeki nüshaları tahkik edilerek literatüre kazandırılmıştır.

There are very few studies on Taj al-Din b. Zakariyya al-Hindi, the leader of the Tajiyya branch of the Naqshbandiyyah order. Sheikh Taj al-Din stayed in Mecca for a long period and died there. His effects were observed in the Hejaz region, even tough for a short time. The main topic of our study is Taj al-Din b. Zakariyya al-Hindi's work Risâla fi'l-Jawâb ʻalâ Suâli'l-Ulamâ an Baʻzı afʻâli's-Sûfiyya and evaluation of his view on various mystical issues in this work. The main purpose of this work in question is to show that some practices of the Sufis are not innovations. In this study, firstly, biographical information was given about the author. Afterwards, the topics in the work were evaluated in the context of the author's approach. In the last chapter, the critical edition of the work was written out of the manuscripts and the work was introduced to the literature.