Arap leksikrografisinde ses dönüşümleri

Abstract

İbdâl terimi, Arap dilbiliminde tabii ve uyumlu, değişim ve dönüşümleri ifade etmek için kullanılır. İki temel farklı kullanım alanı vardır. Gramerciler; kelimelerin çekim listesinde sığalarında yani dış yapıları itibariyle geçirdikleri şekilsel değişiklikleri kast ederek sarfî ibdâl tanımını kullandılar. Sözlük bilimciler ise; ses ve mana yönünden meydana gelen değişiklikleri kastederek lügavi ibdâl tanımını tercih ettiler. İ'lâl terimi ise ilet harflerinde meydana gelen ses dönüşümlerini ifade etmek için kullanılır. İbdâl Konulu çalışmalar genel kanıya göre diğer filolojik çalışmalar gibi 7. yüzyılın sonları ve 8 yüzyılın başlarında başlamıştır. The term ibdâl (commutation) is used in the Arabic philological literature to denote certain consonantal changes and variations. It is used in two basically different senses. Grammarians mean the so-called grammatical ibdâl certain morphonological chances in the forms of verbs. The lexicographers use the term to refer to the so-called lexical ibdâl. The existence of semantically related doublets in the lexicon. The term i'lâl (defection) is used to denote chances among only four defective letters. The history of the ibdâl studies as do the other philological genres in the late 7th and the early 8th centuries.