Farklı yüzey pürüzlendirme yöntemleri ile hazırlanan monolitik zirkonyanın titanyum alaşım ile olan makaslama bağlanma dayanımının farklı simanlar kullanılarak in vitro olarak incelenmesi

Abstract

Amaç: Farklı yüzey pürüzlendirme yöntemleri kullanılarak Y-TZP içerikli zirkonyanın titanyum alaşım ile olan makaslama bağlanma dayanımını 4 farklı siman kullanarak değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: CAD/ CAM teknolojisi kullanılarak disk şeklimde 80’ar adet titanyum (CopraTi-5 Whitepeaks, Essen, Almanya) ve monolitik zirkonya (GC Inıtial Zirconia UHT, Tokyo, Japonya) disk elde edildi. Tüm titanyum diskler parlatılarak 50 μm alüminyumoksit (Al2O3) kumlama yapıldı ve monolitik zirkonya diskler silikon karbon kağıtla parlatıldıktan sonra ve yapıştırma yüzeyleri pürüzlendirme yöntemlerinden 50 μm Al2O3 kumlama ve tribokimyasal kaplama (CoJet, 3M ESPE, Seefeld, Almanya) yapılacak şekilde, 4 alt gruba ayrıldı (n=10). Fuji I, FujiCEM Evolve, G-CEM ONE ve G-CEM LinkForce (GC, Tokyo, Japonya) simanları kullanılarak titanyum diskler ile simante edildi. 24 saat sonra makaslama bağlanma dayanımı (SBS) testi Universal test cihazında yapıldı. Kırılma tipleri SEM cihazında incelendi ve analizinde tek yönlü varyans analizi, yöntem ve simanlara göre SBS analizi için iki yönlü varyans analizi kullanıldı. Çoklu karşılaştırmalar Tukey HSD ile incelendi. Önem düzeyi p<0,05 alındı. Bulgular: SBS yüzey pürüzlendirme yöntemlere ve simanlara göre farklılık göstermektedir (p<0,001). En yüksek ve en düşük SBS sırasııyla CoJet yöntemi ile G-CEM ONE (34,77 ± 5,53MPa) ve Al2O3 kumlama Fuji I (3,30 ± 0,77MPa) grubunda tespit edildi. Kırılma analizi %41,25 koheziv, %31,75 adeziv ve %25 kombine kırılma olarak tespit edildi. Sonuç Monolitik zirkonya ve titanyum alaşımı arasındaki SBS değerleri, 10-MDTP ve 10-MDP içeren rezin siman gruplarında oldukça yüksek bulundu. Yüksek SBS değerlerinde adeziv ve kombine kopmalar gözlenirken, bağlanma değerleri azaldıkça koheziv kopmalar tespit edildi.Objective: To evaluate the shear bond strength of Y-TZP zirconia with titanium using different surface roughening methods with using 4 different cements. Materials and Methods: 80 disc-shaped titanium (CopraTi-5 Whitepeaks, Essen, Germany) and monolithic zirconia (GC Initial Zirconia UHT, Tokyo, Japan) discs were obtained by using CAD/ CAM technology. All titanium discs and monolithic zirconia 40 discs were polished and sandblasted with 50μm aluminumoxide (Al2O3). The other 40 discs was tribochemical silica coated (CoJet, 3MESPE, Seefeld, Germany) and were divided into 4 groups (n=10), which were cemented using Fuji I, FujiCEM Evolve, G-CEM ONE and G-CEM LinkForce (GC, Tokyo, Japonya). After being kept in distilled water for 24 hours, shear bond strength (SBS) test was performed in a Universal test device. Fracture patterns were examined using SEM and one-way ANOVA test was used for the analysis of fracture types. Two-way ANOVA test was used for the evaluation of SBS. Multiple comparisons were analyzed using the Tukey HSD. The significance level was taken as p<0.05. Results: SBS differs according to surface roughening methods and cements (p<0.001). The highest and lowest SBS were determined as CoJet method G-CEM ONE (34.77±5.53MPa) and Al2O3 sandblasting Fuji I (3.30±0.77MPa). Fracture analysis was determined as 41.25% cohesive, 31.75% adhesive and 25% combined fracture. Conclusion: SBS values were significantly higher in resin cement groups containing 10-MDTP and 10-MDP. While adhesive and combined fractures were observed at high bond strength values, cohesive fractures were encountered as bonding values decreased.